Ciclista Pablo Elgatomarinero (elgatomarinero7) wrote,
Ciclista Pablo Elgatomarinero
elgatomarinero7

Палескімі дарогамі Лунінеччыны да вусця Лані (Дзятлавічы - Кажан-Гарадок - Лахва - Сінкевічы)

Фотаальбом

Справаздача з серыі "лепш позна, чым ніколі". Амаль месяц прайшоў, а ў мяне толькі рукі дайшлі :)

У суботу 30 чэрвеня разам з victogan ладзілі вандроўку Лунінецкім раёнам, падчас якой не без прыгод дабраліся да вусця аднаго з шматлікіх прытокаў галоўнай ракі Палесся Прыпяці - рэчкі Лані. Большая частка таго маршруту была даволі лёгкай і "матраснай", але апошнія кіламетры трэку каштавалі ўсіх астатніх. Віця і Яўген, які далучыўся да нас ужо на месцы старта вандроўкі, ужо даўно напісалі свае справаздачы, мне ж не хапала часу і магчымасцяў нават дабрацца да фотачак, таму пішу толькі зараз. Недзе паўтаруся з німі, недзе мо дадам сваех ураджанняў, таму мой тэкст і фотачкі - пад катам

174851_original.jpg

01. Стартавалі раннім прыгарадным цягніком (дарэчы, у той дзень ён быў надзвычай добра для першага лунінецкага запоўнены - мы нават ледзь знайшлі вагон, дзе можна было засунуць свае ровары), праз прыкладна дзве гадзіны былі ўжо ў Дзятлавічах, адкуль і пачынаўся наш маршрут. На месцы да нас далучыўся Яўген, які ў Дзятлавічах і жыве, Віця ж пайшоў займацца адной з сваіх любых спраў - фоткаць прыпынак
175125_original.jpg

02. Новая царква ў Дзятлавічах. Для новабудоўлі досыць прыгожая, толькі сайдынг на вежах губіць уражанне
175387_original.jpg

03. Першая сустрэча з Цной, уздоўж якой мы ў той дзень увогуле кацілі даволі доўга. Рэчка за спякотную вясну-пачатак лета надта добра абмялела
175621_original.jpg

04. Толькі ад'ехалі - а ўжо прыпыначак
176107_original.jpg

05. Перад вандроўкай Віця абяцаў многа асфальту (і нават недзе смуткаваў з гэтага), але ад самога пачатку нешта пайшло не так
176131_original.jpg

06. Было некалькі кіламетраў пясчанага трэшу, але потым ужо пайшлі больш-менш нармалёвыя дарогі. Дакацілі да такога вось страннага ўказальніка, дзе стрэлкі паказвалі абы куды, але толькі не ў сапраўдным напрамку - ці то іх абы-як паставілі, ці то ветрам раскруціла...
176435_original.jpg

07. Пасля ўказальніка пачаўся асфальт, якога далей было многа. Завярнулі да пазначанага на мапе "Клубнічнага рынку" (Палессе ж!), які ў той час быў яшчэ амаль пусты, а тусіўшыя ля ўваходу каўказцы прыйнялі нас за немцаў (што са мной за гэты год здараецца ўжо другі раз)
176861_original.jpg

08. Вёска Дварэц
177134_original.jpg

09. Твары
177264_original.jpg

10. Зноў Цна
177612_original.jpg

11. Дрэбск
177783_original.jpg

12. Чыгуначны мост праз Цну ўдалячыні
178098_original.jpg

13. У Дрэбску былі добрыя дажджы
178414_original.jpg

14. Некуды не туды заехалі. Нарада
178463_original.jpg

15. Доўга кацілі нейімі закуткамі спачатку ў Дрэбску, потым - у самім Кажан-Гарадку (гэтыя вёскі прылягаюць адна да адной)
178841_original.jpg

16. І зноў Цна. Гэта ўжо сам Кажан-Гарадок
179063_original.jpg

17. Там быў заліковы мосцік
174851_original.jpg

18. Кацім. Вёска даволі вялікая, таму прабіраліся яе вулачкамі і завулкамі досыць доўга, адзін раз заблукалі нават (ці, калі дакладней, пазначаная дарога на трэку не выклікала даверу, пераўтварыўшыся ў нейкую стрыкотную сцежачку на беразе ракі)
179436_original.jpg

19. Кажан-Гарадок (паходжанне назвы простае - ад слова "кожа", г.зн."скура", нібыта калісці мястэчка было вядома на акругу сваімі абутнікамі; хоць я да таго як прачытаў гэты факт і напрыдумваў тэорый наконт этымалогіі гэтай назвы ад слова "кажан", гэта "летучая мышь" па-беларуску) - мястэчка досыць цікавае, там ёсць адразу некалікі кропак-цікавостак. Перш за ўсё мы накіраваліся на тэрыторыю былой сядзібы і парку да г.зв. "Кажан-Гародскіх векавых дубоў". На мапе іх было тры. Першы знайшлі хуценька
179624_original.jpg

20. Ровары адпачываюць
179843_original.jpg

21. Каб знайсці яшчэ два, прыйшлося пакруціцца. Адзін з іх стаіць прама на прысядзібным участку ля нейкай хаты
180150_original.jpg

22. Ну і трэці, як падалося, самы вялікі з іх. Маленькі дуб і вялікі Віця
180275_original.jpg

Адзін з гэтых дубоў (відавочна, той, што на апошнім фота) носіць назву "Дуб Міцкевіча" (паэт-класік прыязджаў і ў гэтыя мысціны), нібыта яму 500 год і ён нібыта самы тоўсты дуб ва ўсёй Беларусі (але ўпэўнены, што гэта дакладна не так). Дарэчы, на ОСМ пад "Дубам Міцкевіча" пазначана якраз дрэва на №19, але дрэва з №22 яўна большае па памерах, як нам падалося

23. А галоўная цікавостка Кажан-Гарадка, як па мне - вось гэтая вось "Пізанская" царква Св.Мікалая (1818 г.)
180535_original.jpg

24. Чаму "Пізанская"? Дык вось чаму
180776_original.jpg

Нават Віця, якому гэтыя блакітныя драўляныя цэрквы за шмат год ужо абрыдлі (і я нават яго разумею), пагадзіўся, што гэтая царква заліковая, а што ж тут ўжо казаць пра мяне...

25. А цэнтр мястэчка, як водзіцца, даволі дэпрэсіўны. Тыповае Палессе
181239_original.jpg

26. На могілках. Ці то нехта непісьменны, ці проста "як кажу, так і пішу", палеская гаворка ж
181492_original.jpg

27. На могілкі зазірнулі дзеля старой драўлянай каплічкі
181561_original.jpg

28. І два гарадзішчы ўжо за межамі мястэчка
181816_original.jpg

29. Цяжкаватай гравійкай даляцелі да Лахвы. Тут ужо цячэ не Цна, а Лань (дзякуй Яўгену за папраўку, Смердзь гэта, канешне ж, Лань мы толькі ў Сінкевічах пабачылі; за амаль месяц ужо маршрут крыху забыў, а на мапу не зазірнуў)
182110_original.jpg

30. І стаіць тут царква з залатымі цыбулінкамі. Хацелі хуценька каціць далей, але я выглядзеў на Гугл-мапах на поўначы ад вёскі нейкую кропку з пазнакай "Мемарыяльны комплекс". Ну, мемарыяльны комплекс так мемарыяльны комплекс, скатаемся, і недалёка ж
182427_original.jpg

31. Мемарыяльны комплекс выявіўся калектыўнай габрэйскай магілай часоў Другой Сусветнай вайны
182648_original.jpg

32.
183022_original.jpg

33. Яўген вывучае надпісы
183090_original.jpg

34. Многа габрэйскіх імёнаў
183339_original.jpg

35. Калі ўжо ўсё роўна ад'ехалі ад трэку, ды і часу пакуль хапае, дык чаго б сажалкамі Лахвінскага рыбгаса не пакатацца
183722_original.jpg

36. Сажалкі ахоўваліся надзейнай сістэмай "два сабакі". Прайшлі міма іх праверанай методыкай пад назвай "Хаааарошаяяя сабааачка"
184060_original.jpg

37. Сажалкі там маляўнічыя
184278_original.jpg

38. А вось сцежкі нялёгкія
184412_original.jpg

39. Зусім нялёгкія
184661_original.jpg

40. Але ўсё тыя ж маляўнічыя сажалкі кампенсавалі ўсе складанасці
184979_original.jpg

41. Яшчэ адна тэхнагенная перашкода. А як я пераадольваў гэты "мосцік" - глядзіце ў справаздачах у хлопцаў (спасылкі ў самым канцы кіну), яны актыўна фатаграфавалі гэты момант, разлічваючы, напэўна, што я зараз у вадзічку навярнуся :)
185314_original.jpg

42. Стаміліся. Прывал і кароткі перакус
185416_original.jpg

43. І яшчэ адзін складаны кавалачак амаль трапічным зараснікам. Як выявілася, гэта была толькі трэніроўка перад тым, што нас чакае на самым канцы дыстанцыі
185657_original.jpg

44. Далей доўга не было нічога цікавага. Спачатку мы супраць ветру ляцелі да М10, потым доўга ляцелі ўжо па самой М10 (канешне, "Транспалеская магістраль" з яе насычаным рухам і грузавікамі - не самая лепшая дарога для ровараў, але альтэрнатывай было спачатку вырульваць на трэк мясцовымі дарожкамі, а потым доўга-доўга каціць нейкай гравійкай). Зрэшце прыехалі ў Сінкевічы
185924_original.jpg

45. "Катэджавая" царква
186193_original.jpg

Праз Сінкевічы дакацілі да Лутавені, там закупіліся ў мясцовай краме - і ўсё, вось і пачынаецца тое, для чаго і кацілі ўсе гэтыя кіламетры. Да вусця Лані заставалася кіламетраў 7, дарога невядомая, на спадарожніку мясціны гэтыя выглядаюць страшнавата, а словы прадаўшчыцы ў лутавельскім сельпо пра тое, што рыбакі мясцовыя катаюцца на Прыпяць іншай дарогай, аптымізму не дадавалі

46. Пачалі хуценька, але дарожка ўсё пагаршалася і пагаршалася, пакуль не пераўтварылася ў нешта такое
186428_original.jpg

47. Як бачыце, да нас калісці да ракі спрабавала прабрацца нейкая машына, і мы ўжо проста кацілі яе слядамі, бо сцежкі там амаль адразу пайшлі не так, як мы планавалі
186759_original.jpg

48. Час ад часу станавілася крыху лепей
187130_original.jpg

49. Часцяком даводзілася пешыць, і ў гэты момант нас адразу атакавала процьма галодных камароў
187380_original.jpg

50. У выніку закацілі-зайшлі на нейкае балота, стала зразумела, што гэтым шляхам нікуды мы не праездем. Яшчэ адна палявая нарада
187584_original.jpg

51. На гэтым месцы нават падумалі, што прыйдзецца здавацца і каціць назад, да Лутавелі, але дзякуй Віці - зарыентаваўся і знайшоў дарогі да Лані. А ўздоўж ракі ўжо заставалася пара кіламетраў да Прыпяці. Была там самотная вузкая сцежка, кацілася там павольна, але менавіта што кацілася. Ды й камары зніклі адразу як мы пакінулі той лес
187893_original.jpg

52. Ура! Прыпяць на гарызонце!
188027_original.jpg

53. Лань
188250_original.jpg

54. Дабраліся. Віця нават паплаваў там (казаў, што ў Прыпяці вада вельмі цёплая), я толькі ногі памачыў
188433_original.jpg

55. Рыбакі
188678_original.jpg

56. Фота Віці і Яўгена на памяць. Фотачкі мяне глядзіце ў іх справаздачах
189026_original.jpg

57. Прасядзелі там амаль гадзіну, але трэба ўжо і назад ехаць - да цягніка не так і многа часу. Адтуль кацілася значна прасцей, чым туды - тым болей, ужо зразумелі логіку, што трэба максімальна каціць на поўнач уздоўж Лані, а дзесьці ля Лутавелі звярнуць у лес і шукаць там дарогу
189372_original.jpg

58. Аўтэнтычныя палескія моманты
189513_original.jpg

59. Дакацілі. У Сінкавічах затаварыліся ў краме, Яўген пакаціў дадому ў Дзятлавічы сваім ходам, мы ж паехалі ў Баранавічы цягніком
189905_original.jpg

60. Чакалі нас чатыры з паловай гадзіны (з улікам перасадкі ў Лунінцы) прыгарадных цягнікоў да самых Баранавічаў
190072_original.jpg

Дарэчы, веткай Лунінец-Жыткавічы прыгарадным цягніком праехаў упершыню

61. Прывакзальнае добраўпарадкаванне ў Лунінцы
190330_original.jpg

Усё! Дзякуй за ўвагу

Справаздача ад Віці ТУТ

Справаздача ад Яўгена ТУТ

("Блогераў развялося тут, а хто працаваць будзе, калі ўсе блогераць?" *злы смайлік*)
Tags: Беларусь, Брестская область, Дятловичи, Кожан-Городок, Лань, Лахва, Лунинецкий район, Полесье, Припять, Синкевичи, вело-2018
Subscribe

Posts from This Journal “Полесье” Tag

  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 12 comments