Ciclista Pablo Elgatomarinero (elgatomarinero7) wrote,
Ciclista Pablo Elgatomarinero
elgatomarinero7

Палескімі дарогамі Лунінеччыны да вусця Лані (Дзятлавічы - Кажан-Гарадок - Лахва - Сінкевічы)

Фотаальбом

Справаздача з серыі "лепш позна, чым ніколі". Амаль месяц прайшоў, а ў мяне толькі рукі дайшлі :)

У суботу 30 чэрвеня разам з victogan ладзілі вандроўку Лунінецкім раёнам, падчас якой не без прыгод дабраліся да вусця аднаго з шматлікіх прытокаў галоўнай ракі Палесся Прыпяці - рэчкі Лані. Большая частка таго маршруту была даволі лёгкай і "матраснай", але апошнія кіламетры трэку каштавалі ўсіх астатніх. Віця і Яўген, які далучыўся да нас ужо на месцы старта вандроўкі, ужо даўно напісалі свае справаздачы, мне ж не хапала часу і магчымасцяў нават дабрацца да фотачак, таму пішу толькі зараз. Недзе паўтаруся з німі, недзе мо дадам сваех ураджанняў, таму мой тэкст і фотачкі - пад катам

174851_original.jpg

01. Стартавалі раннім прыгарадным цягніком (дарэчы, у той дзень ён быў надзвычай добра для першага лунінецкага запоўнены - мы нават ледзь знайшлі вагон, дзе можна было засунуць свае ровары), праз прыкладна дзве гадзіны былі ўжо ў Дзятлавічах, адкуль і пачынаўся наш маршрут. На месцы да нас далучыўся Яўген, які ў Дзятлавічах і жыве, Віця ж пайшоў займацца адной з сваіх любых спраў - фоткаць прыпынак
175125_original.jpg

02. Новая царква ў Дзятлавічах. Для новабудоўлі досыць прыгожая, толькі сайдынг на вежах губіць уражанне
175387_original.jpg

03. Першая сустрэча з Цной, уздоўж якой мы ў той дзень увогуле кацілі даволі доўга. Рэчка за спякотную вясну-пачатак лета надта добра абмялела
175621_original.jpg

04. Толькі ад'ехалі - а ўжо прыпыначак
176107_original.jpg

05. Перад вандроўкай Віця абяцаў многа асфальту (і нават недзе смуткаваў з гэтага), але ад самога пачатку нешта пайшло не так
176131_original.jpg

06. Было некалькі кіламетраў пясчанага трэшу, але потым ужо пайшлі больш-менш нармалёвыя дарогі. Дакацілі да такога вось страннага ўказальніка, дзе стрэлкі паказвалі абы куды, але толькі не ў сапраўдным напрамку - ці то іх абы-як паставілі, ці то ветрам раскруціла...
176435_original.jpg

07. Пасля ўказальніка пачаўся асфальт, якога далей было многа. Завярнулі да пазначанага на мапе "Клубнічнага рынку" (Палессе ж!), які ў той час быў яшчэ амаль пусты, а тусіўшыя ля ўваходу каўказцы прыйнялі нас за немцаў (што са мной за гэты год здараецца ўжо другі раз)
176861_original.jpg

08. Вёска Дварэц
177134_original.jpg

09. Твары
177264_original.jpg

10. Зноў Цна
177612_original.jpg

11. Дрэбск
177783_original.jpg

12. Чыгуначны мост праз Цну ўдалячыні
178098_original.jpg

13. У Дрэбску былі добрыя дажджы
178414_original.jpg

14. Некуды не туды заехалі. Нарада
178463_original.jpg

15. Доўга кацілі нейімі закуткамі спачатку ў Дрэбску, потым - у самім Кажан-Гарадку (гэтыя вёскі прылягаюць адна да адной)
178841_original.jpg

16. І зноў Цна. Гэта ўжо сам Кажан-Гарадок
179063_original.jpg

17. Там быў заліковы мосцік
174851_original.jpg

18. Кацім. Вёска даволі вялікая, таму прабіраліся яе вулачкамі і завулкамі досыць доўга, адзін раз заблукалі нават (ці, калі дакладней, пазначаная дарога на трэку не выклікала даверу, пераўтварыўшыся ў нейкую стрыкотную сцежачку на беразе ракі)
179436_original.jpg

19. Кажан-Гарадок (паходжанне назвы простае - ад слова "кожа", г.зн."скура", нібыта калісці мястэчка было вядома на акругу сваімі абутнікамі; хоць я да таго як прачытаў гэты факт і напрыдумваў тэорый наконт этымалогіі гэтай назвы ад слова "кажан", гэта "летучая мышь" па-беларуску) - мястэчка досыць цікавае, там ёсць адразу некалікі кропак-цікавостак. Перш за ўсё мы накіраваліся на тэрыторыю былой сядзібы і парку да г.зв. "Кажан-Гародскіх векавых дубоў". На мапе іх было тры. Першы знайшлі хуценька
179624_original.jpg

20. Ровары адпачываюць
179843_original.jpg

21. Каб знайсці яшчэ два, прыйшлося пакруціцца. Адзін з іх стаіць прама на прысядзібным участку ля нейкай хаты
180150_original.jpg

22. Ну і трэці, як падалося, самы вялікі з іх. Маленькі дуб і вялікі Віця
180275_original.jpg

Адзін з гэтых дубоў (відавочна, той, што на апошнім фота) носіць назву "Дуб Міцкевіча" (паэт-класік прыязджаў і ў гэтыя мысціны), нібыта яму 500 год і ён нібыта самы тоўсты дуб ва ўсёй Беларусі (але ўпэўнены, што гэта дакладна не так). Дарэчы, на ОСМ пад "Дубам Міцкевіча" пазначана якраз дрэва на №19, але дрэва з №22 яўна большае па памерах, як нам падалося

23. А галоўная цікавостка Кажан-Гарадка, як па мне - вось гэтая вось "Пізанская" царква Св.Мікалая (1818 г.)
180535_original.jpg

24. Чаму "Пізанская"? Дык вось чаму
180776_original.jpg

Нават Віця, якому гэтыя блакітныя драўляныя цэрквы за шмат год ужо абрыдлі (і я нават яго разумею), пагадзіўся, што гэтая царква заліковая, а што ж тут ўжо казаць пра мяне...

25. А цэнтр мястэчка, як водзіцца, даволі дэпрэсіўны. Тыповае Палессе
181239_original.jpg

26. На могілках. Ці то нехта непісьменны, ці проста "як кажу, так і пішу", палеская гаворка ж
181492_original.jpg

27. На могілкі зазірнулі дзеля старой драўлянай каплічкі
181561_original.jpg

28. І два гарадзішчы ўжо за межамі мястэчка
181816_original.jpg

29. Цяжкаватай гравійкай даляцелі да Лахвы. Тут ужо цячэ не Цна, а Лань (дзякуй Яўгену за папраўку, Смердзь гэта, канешне ж, Лань мы толькі ў Сінкевічах пабачылі; за амаль месяц ужо маршрут крыху забыў, а на мапу не зазірнуў)
182110_original.jpg

30. І стаіць тут царква з залатымі цыбулінкамі. Хацелі хуценька каціць далей, але я выглядзеў на Гугл-мапах на поўначы ад вёскі нейкую кропку з пазнакай "Мемарыяльны комплекс". Ну, мемарыяльны комплекс так мемарыяльны комплекс, скатаемся, і недалёка ж
182427_original.jpg

31. Мемарыяльны комплекс выявіўся калектыўнай габрэйскай магілай часоў Другой Сусветнай вайны
182648_original.jpg

32.
183022_original.jpg

33. Яўген вывучае надпісы
183090_original.jpg

34. Многа габрэйскіх імёнаў
183339_original.jpg

35. Калі ўжо ўсё роўна ад'ехалі ад трэку, ды і часу пакуль хапае, дык чаго б сажалкамі Лахвінскага рыбгаса не пакатацца
183722_original.jpg

36. Сажалкі ахоўваліся надзейнай сістэмай "два сабакі". Прайшлі міма іх праверанай методыкай пад назвай "Хаааарошаяяя сабааачка"
184060_original.jpg

37. Сажалкі там маляўнічыя
184278_original.jpg

38. А вось сцежкі нялёгкія
184412_original.jpg

39. Зусім нялёгкія
184661_original.jpg

40. Але ўсё тыя ж маляўнічыя сажалкі кампенсавалі ўсе складанасці
184979_original.jpg

41. Яшчэ адна тэхнагенная перашкода. А як я пераадольваў гэты "мосцік" - глядзіце ў справаздачах у хлопцаў (спасылкі ў самым канцы кіну), яны актыўна фатаграфавалі гэты момант, разлічваючы, напэўна, што я зараз у вадзічку навярнуся :)
185314_original.jpg

42. Стаміліся. Прывал і кароткі перакус
185416_original.jpg

43. І яшчэ адзін складаны кавалачак амаль трапічным зараснікам. Як выявілася, гэта была толькі трэніроўка перад тым, што нас чакае на самым канцы дыстанцыі
185657_original.jpg

44. Далей доўга не было нічога цікавага. Спачатку мы супраць ветру ляцелі да М10, потым доўга ляцелі ўжо па самой М10 (канешне, "Транспалеская магістраль" з яе насычаным рухам і грузавікамі - не самая лепшая дарога для ровараў, але альтэрнатывай было спачатку вырульваць на трэк мясцовымі дарожкамі, а потым доўга-доўга каціць нейкай гравійкай). Зрэшце прыехалі ў Сінкевічы
185924_original.jpg

45. "Катэджавая" царква
186193_original.jpg

Праз Сінкевічы дакацілі да Лутавені, там закупіліся ў мясцовай краме - і ўсё, вось і пачынаецца тое, для чаго і кацілі ўсе гэтыя кіламетры. Да вусця Лані заставалася кіламетраў 7, дарога невядомая, на спадарожніку мясціны гэтыя выглядаюць страшнавата, а словы прадаўшчыцы ў лутавельскім сельпо пра тое, што рыбакі мясцовыя катаюцца на Прыпяць іншай дарогай, аптымізму не дадавалі

46. Пачалі хуценька, але дарожка ўсё пагаршалася і пагаршалася, пакуль не пераўтварылася ў нешта такое
186428_original.jpg

47. Як бачыце, да нас калісці да ракі спрабавала прабрацца нейкая машына, і мы ўжо проста кацілі яе слядамі, бо сцежкі там амаль адразу пайшлі не так, як мы планавалі
186759_original.jpg

48. Час ад часу станавілася крыху лепей
187130_original.jpg

49. Часцяком даводзілася пешыць, і ў гэты момант нас адразу атакавала процьма галодных камароў
187380_original.jpg

50. У выніку закацілі-зайшлі на нейкае балота, стала зразумела, што гэтым шляхам нікуды мы не праездем. Яшчэ адна палявая нарада
187584_original.jpg

51. На гэтым месцы нават падумалі, што прыйдзецца здавацца і каціць назад, да Лутавелі, але дзякуй Віці - зарыентаваўся і знайшоў дарогі да Лані. А ўздоўж ракі ўжо заставалася пара кіламетраў да Прыпяці. Была там самотная вузкая сцежка, кацілася там павольна, але менавіта што кацілася. Ды й камары зніклі адразу як мы пакінулі той лес
187893_original.jpg

52. Ура! Прыпяць на гарызонце!
188027_original.jpg

53. Лань
188250_original.jpg

54. Дабраліся. Віця нават паплаваў там (казаў, што ў Прыпяці вада вельмі цёплая), я толькі ногі памачыў
188433_original.jpg

55. Рыбакі
188678_original.jpg

56. Фота Віці і Яўгена на памяць. Фотачкі мяне глядзіце ў іх справаздачах
189026_original.jpg

57. Прасядзелі там амаль гадзіну, але трэба ўжо і назад ехаць - да цягніка не так і многа часу. Адтуль кацілася значна прасцей, чым туды - тым болей, ужо зразумелі логіку, што трэба максімальна каціць на поўнач уздоўж Лані, а дзесьці ля Лутавелі звярнуць у лес і шукаць там дарогу
189372_original.jpg

58. Аўтэнтычныя палескія моманты
189513_original.jpg

59. Дакацілі. У Сінкавічах затаварыліся ў краме, Яўген пакаціў дадому ў Дзятлавічы сваім ходам, мы ж паехалі ў Баранавічы цягніком
189905_original.jpg

60. Чакалі нас чатыры з паловай гадзіны (з улікам перасадкі ў Лунінцы) прыгарадных цягнікоў да самых Баранавічаў
190072_original.jpg

Дарэчы, веткай Лунінец-Жыткавічы прыгарадным цягніком праехаў упершыню

61. Прывакзальнае добраўпарадкаванне ў Лунінцы
190330_original.jpg

Усё! Дзякуй за ўвагу

Справаздача ад Віці ТУТ

Справаздача ад Яўгена ТУТ

("Блогераў развялося тут, а хто працаваць будзе, калі ўсе блогераць?" *злы смайлік*)
Tags: Беларусь, Брестская область, Дятловичи, Кожан-Городок, Лань, Лахва, Лунинецкий район, Полесье, Припять, Синкевичи, вело-2018
Subscribe

Posts from This Journal “Полесье” Tag

promo elgatomarinero7 august 15, 11:30 4
Buy for 10 tokens
Гэтым разам я распавяду вам пра сапраўды спякотную і летнюю (хоць каляндарна яна і адбылася 23 траўня - але травень у гэтым годзе атрымаўся, напэўна, больш летні за які-небудзь ліпень) вандроўку паўночна-заходнімі раёнамі. Стартаваў на станцыі Гаўя ў ваколіцах Іўя, праехаў на поўдзень у бок…
  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 12 comments