Ciclista Pablo Elgatomarinero (elgatomarinero7) wrote,
Ciclista Pablo Elgatomarinero
elgatomarinero7

Нацыянальны музей народнай архітэктуры і побыту Украіны ў Пірогаве

Так сталася, што хоць я і не пераношу музеі, але скансэны мне падабаюцца, таму па магчымасці ў музеі пад адкрытым небам я намагаюся зазірнуць, калі і яны ёсць у наведваемых мной мясцінах. Праўда, спіс мой зусім небагаты: Мінск (музей у Азярцы, да Дудутак не дабраўся), Чарноўцы, "Шаўчэнкаўскі Гай" у Львове... Ну і хіба што ўсялякія Завоссі-Мерачоўшчыны-Міхайлаўскія. Нацыянальны музей народнай архітэктуры і побыту Украіны ў Пірогаве (на ўскраінах Кіева) у маім спісе пажаданак заўсёды стаяў асобна - дзякуючы і памерам, і маляўнічасці мясцовасці. Менавіта таму пасля прыезду ў Кіеў ураніцы (увечары часу хапіла ўжо толькі прагуляцца ціхімі вечаровымі кіеўскімі вуліцамі) я адразу накіраваўся на паўднёвую ўскраіну горада

Папярэднія часткі расповеду пра гэтую вандроўку:
Як з Беларусі эканомна скатацца ў Кіеў
Чарнігаў






Мая дарога ад хостэла да музея магла б стаць і тэмай для асобнага апавядання, бо атрымаўся вясёлы мікс з таго, што я чамусьці вырашыў паглядзець на горад з акна аўтобуса і паехаць да музея маршруткай (пры гэтым скарыстаўшыся занадта старым раскладам маршрутак, патрэбны мне рэйс, як выявілася, ужо не ходзіць), а таксама таго, што вуліцу Акадэміка Забалотнага, якая і вядзе ў Пірогава, якраз тады часткова зачынілі на рэканструкцыю, і тралейбусны рух там часова быў прыпынены. Гэта каштавала мне занадта многа часу. Але зрэшце я ўжо ішоў ад канцавога прыпынку аўтобуса (прыпынак так і завецца: "Дзяржаўны музей народнай архітэктуры і побыту") вуліцай Акадэміка Транька, што вядзе да музея

01. Вуліца Акадэміка Транька ўяўляе сабой проста дарогу паміж полем і лесам, уперадзе адчыняюцца досыць смачныя краявіды - дзесьці там цячэ Дняпро, але ад музея яго не бачна


02. Уваход


03.


04. Глобус мапа Украіны


05. І схема музея. Музей займае вялікую плошчу, таму трэба адразу планаваць наведванне сюды не меньш чым гадзіны на тры (і гэта я яшчэ ўсярэдзіну будынкаў амаль не заходзіў)


06. Ад уваходу музей адразу сустракае стэрэатыпнай маляўнічай украінскай вясковай панарамай


07. Аб'екты скансэну згрупаваныя ў залежнасці ад гісторыка-культурнага рэгіёна Украіны. Адразу пасля ўвахода наведвальніка сустракае зона Сярэдняга Прыдняпроўя - па-мойму, самая вялікая па плошчы


08. Брукаванка


09. Хатка


10.


11. Дзесьці заходзіў усярэдзіну


12. Цэнтральны аб'ект экспазіцыі Сярэдняга Прыдняпроўя - царква Святой Параскевы, перавезеная з в.Зарубінцы (Чаркаская вобласць), XVIII ст. пабудовы


13.


14.


15.


16.


17. Вялікую ўвагу наведвальнікаў (дарэчы, народу ў музеі было вельмі многа, патрапілася і каларытная сям'я палякаў, актыўна распавядаўшых прадаўшчыцам сувеніраў на польска-украінскім суржыку пра свае ўкраінскія карані) прыцягваў будынак насупраць царквы - былая царкоўная школа


18. Усярэдзіне. Дарэчы, заходзіў я мала ў якія будынкі, бо калі ўваходзіць там усюды, то на музей можна ледзь не цэлы дзень патраціць


19.


20. Старая мапа Кіеўшчыны


21. Удалечыні - яшчэ адно каларытнае месца скансэну, зона ветракоў, але я сюды яшчэ вярнуся


22. Прабег экспазіцыяй Палтаўшчыны і Слабажаншчыны


23. Аўтэнтычныя будаўнічыя матэрыялы


24. Часам некаторыя куткі нагадвалі аналагічны музей пад Мінскам - ну і не дзіва, улічваючы этнічнае і культурнае падабенства украінскага і беларускага народаў

25.


26.


27. А гэта ўжо экспазіцыя Палесся, якая мне спадабалася больш за ўсе іншыя


28.


29. Борты і Уваскрасенская царква з в.Кісорычы (Ровенская вобласць)


30. Раварысты на фоне царквы


Дарэчы, гэта было адзінае месца у Кіеве, дзе я бачыў многа раварыстаў. Кіеў увогуле падаўся мне горадам, нязручным і не прыстасаваным для ровара (і рэльеф не той, і інфраструктуры ў параўнанні з тым жа Мінскам амаль няма - а запружанымі шашамі і цэнтральнымі вуліцамі горада катацца жадаючых адзінкі), але менавіта тут было проста нейкае роварнае царства

31.


32.


33. Крыху далей адбудоўваюць яшчэ адну царкву


34.


35.


36. Далей - экспазіцыя Падолля


37.


38. Царква св.Мікалая з в.Зялёная (Цярнопальская вобласць)


39. Брукаваначкі ў музеі ўвогуле многа, і яна тут для мяне трошкі незвычайная - не такая, як у вёсках Наваградшчыны ці на Беларускім Палессі, напрыклад


40. Экспазіцыя Букавіны. Дзесьці далей яшчэ былі і Карпаты, але я туды не пайшоў, бо і часу ўжо многа ў музеі правёў, ды й усё роўна ў Львоўскім "Шаўчэнкаўскім Гаі" два разы быў


41.


42. Паліцыя па музеі перасоўваецца лашадкамі. Дарэчы, я іх сфатаграфаў са спіны, пабачыў, што яны паварочваюцца - і хутчэй выключаю фоцік (беларуская ж звычка, у нас міліцыянтаў лепш не фатаграфаваць). А паліцыянты адразу пачалі пазіраваць для кадра нейкай жанчыне, якая ішла за мной


43. Іду ўжо да ветракоў. Хаткі схаваліся, нібы каты, палюючыя на мышаў - толькі дахі выглядваюць


44. Хіба хто кантраляваў? Там, па-мойму, можна і ў музей праз саму вёску Пірогава (мяжуе з тэрыторыяй музея і агароджана ад яе парканам) праз брамку прайсці, бо ніякага кантролю ля адчыненай брамкі я там не бачыў


45. Вось я і ў зоне ветракоў. Агульная панарама музея


46. Ветракі і экспазіцыя Палесся


47. За дрэвамі - вёска Пірогава


48. Не абыйшлося тут, праўда, ніяк без такой вось харчовай вулачкі а-ля "курорт на Чарнаморскім узбярэжжы". Традыцыйная ежа, накшалт варэнікаў, там суседнічала з якой-небудзь шавермай ці шашлыком


49. Не казаў б каб было вельмі смачна, па шчырасці


50. Людзі харчуюцца і адпачываюць. І так, шкодніца-амела і ў Украіне гаспадарыць


51. Час вяртацца


52. Збоку ад непасрэдных асноўных экспазіцый ёсць куточак экспазіцыі украінскай вёскі савецкіх часоў - відавочна, у тыя часы (а музей заснаваны ў 70я гады мінулага стагоддзя) гэтая экспазіцыя была пастаўленая як узорна-паказальная


53.


54. Тых, хто па нейкіх нагодах не хоча ці не можа ісці пешшу, катаюць такім вось аўтобусікам


55. У гэты куток перавезлі дамы з украінскіх вёсак, пабудаваныя ў савецкі перыяд


56. Зразумела ж, гэтая частка музея - самая нешматлюдная, хаця некаторыя і сюды заходзяць


57. Інтэр'ер у стылі "прыехаў да бабулі ў вёску"


58. Вёска Крымскае Луганскай вобласці - палітычнае "комба" нейкае


59. Нейкая постаць


60. І не абы якая, як выявілася


61.


62.


63. Не, на самой справе і тут хапае цікавых хатак


64. Усё, хопіць, і так палову дня на дарогу і музей патраціў (але гэты час таго каштаваў)


Карацей, музей цікавы, вельмі раю, можна супакойна вылучаць на яго палову дня, калі час ёсць

А ля ўвахода ў музей мне пашчасціла патрапіць на маршрутку, што ехала ў цэнтр Кіева. І наступныя дзве часткі апавядання ўжо будуць прысвечаны непасрэдна ўкраінскай сталіцы. Дзякуй за ўвагу!
Tags: 2018, Киев, Пирогово, Украина, скансен
Subscribe

Posts from This Journal “Украина” Tag

  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 14 comments