Ciclista Pablo Elgatomarinero (elgatomarinero7) wrote,
Ciclista Pablo Elgatomarinero
elgatomarinero7

Нацыянальны музей народнай архітэктуры і побыту Украіны ў Пірогаве

Так сталася, што хоць я і не пераношу музеі, але скансэны мне падабаюцца, таму па магчымасці ў музеі пад адкрытым небам я намагаюся зазірнуць, калі і яны ёсць у наведваемых мной мясцінах. Праўда, спіс мой зусім небагаты: Мінск (музей у Азярцы, да Дудутак не дабраўся), Чарноўцы, "Шаўчэнкаўскі Гай" у Львове... Ну і хіба што ўсялякія Завоссі-Мерачоўшчыны-Міхайлаўскія. Нацыянальны музей народнай архітэктуры і побыту Украіны ў Пірогаве (на ўскраінах Кіева) у маім спісе пажаданак заўсёды стаяў асобна - дзякуючы і памерам, і маляўнічасці мясцовасці. Менавіта таму пасля прыезду ў Кіеў ураніцы (увечары часу хапіла ўжо толькі прагуляцца ціхімі вечаровымі кіеўскімі вуліцамі) я адразу накіраваўся на паўднёвую ўскраіну горада

Папярэднія часткі расповеду пра гэтую вандроўку:
Як з Беларусі эканомна скатацца ў Кіеў
Чарнігаў






Мая дарога ад хостэла да музея магла б стаць і тэмай для асобнага апавядання, бо атрымаўся вясёлы мікс з таго, што я чамусьці вырашыў паглядзець на горад з акна аўтобуса і паехаць да музея маршруткай (пры гэтым скарыстаўшыся занадта старым раскладам маршрутак, патрэбны мне рэйс, як выявілася, ужо не ходзіць), а таксама таго, што вуліцу Акадэміка Забалотнага, якая і вядзе ў Пірогава, якраз тады часткова зачынілі на рэканструкцыю, і тралейбусны рух там часова быў прыпынены. Гэта каштавала мне занадта многа часу. Але зрэшце я ўжо ішоў ад канцавога прыпынку аўтобуса (прыпынак так і завецца: "Дзяржаўны музей народнай архітэктуры і побыту") вуліцай Акадэміка Транька, што вядзе да музея

01. Вуліца Акадэміка Транька ўяўляе сабой проста дарогу паміж полем і лесам, уперадзе адчыняюцца досыць смачныя краявіды - дзесьці там цячэ Дняпро, але ад музея яго не бачна


02. Уваход


03.


04. Глобус мапа Украіны


05. І схема музея. Музей займае вялікую плошчу, таму трэба адразу планаваць наведванне сюды не меньш чым гадзіны на тры (і гэта я яшчэ ўсярэдзіну будынкаў амаль не заходзіў)


06. Ад уваходу музей адразу сустракае стэрэатыпнай маляўнічай украінскай вясковай панарамай


07. Аб'екты скансэну згрупаваныя ў залежнасці ад гісторыка-культурнага рэгіёна Украіны. Адразу пасля ўвахода наведвальніка сустракае зона Сярэдняга Прыдняпроўя - па-мойму, самая вялікая па плошчы


08. Брукаванка


09. Хатка


10.


11. Дзесьці заходзіў усярэдзіну


12. Цэнтральны аб'ект экспазіцыі Сярэдняга Прыдняпроўя - царква Святой Параскевы, перавезеная з в.Зарубінцы (Чаркаская вобласць), XVIII ст. пабудовы


13.


14.


15.


16.


17. Вялікую ўвагу наведвальнікаў (дарэчы, народу ў музеі было вельмі многа, патрапілася і каларытная сям'я палякаў, актыўна распавядаўшых прадаўшчыцам сувеніраў на польска-украінскім суржыку пра свае ўкраінскія карані) прыцягваў будынак насупраць царквы - былая царкоўная школа


18. Усярэдзіне. Дарэчы, заходзіў я мала ў якія будынкі, бо калі ўваходзіць там усюды, то на музей можна ледзь не цэлы дзень патраціць


19.


20. Старая мапа Кіеўшчыны


21. Удалечыні - яшчэ адно каларытнае месца скансэну, зона ветракоў, але я сюды яшчэ вярнуся


22. Прабег экспазіцыяй Палтаўшчыны і Слабажаншчыны


23. Аўтэнтычныя будаўнічыя матэрыялы


24. Часам некаторыя куткі нагадвалі аналагічны музей пад Мінскам - ну і не дзіва, улічваючы этнічнае і культурнае падабенства украінскага і беларускага народаў

25.


26.


27. А гэта ўжо экспазіцыя Палесся, якая мне спадабалася больш за ўсе іншыя


28.


29. Борты і Уваскрасенская царква з в.Кісорычы (Ровенская вобласць)


30. Раварысты на фоне царквы


Дарэчы, гэта было адзінае месца у Кіеве, дзе я бачыў многа раварыстаў. Кіеў увогуле падаўся мне горадам, нязручным і не прыстасаваным для ровара (і рэльеф не той, і інфраструктуры ў параўнанні з тым жа Мінскам амаль няма - а запружанымі шашамі і цэнтральнымі вуліцамі горада катацца жадаючых адзінкі), але менавіта тут было проста нейкае роварнае царства

31.


32.


33. Крыху далей адбудоўваюць яшчэ адну царкву


34.


35.


36. Далей - экспазіцыя Падолля


37.


38. Царква св.Мікалая з в.Зялёная (Цярнопальская вобласць)


39. Брукаваначкі ў музеі ўвогуле многа, і яна тут для мяне трошкі незвычайная - не такая, як у вёсках Наваградшчыны ці на Беларускім Палессі, напрыклад


40. Экспазіцыя Букавіны. Дзесьці далей яшчэ былі і Карпаты, але я туды не пайшоў, бо і часу ўжо многа ў музеі правёў, ды й усё роўна ў Львоўскім "Шаўчэнкаўскім Гаі" два разы быў


41.


42. Паліцыя па музеі перасоўваецца лашадкамі. Дарэчы, я іх сфатаграфаў са спіны, пабачыў, што яны паварочваюцца - і хутчэй выключаю фоцік (беларуская ж звычка, у нас міліцыянтаў лепш не фатаграфаваць). А паліцыянты адразу пачалі пазіраваць для кадра нейкай жанчыне, якая ішла за мной


43. Іду ўжо да ветракоў. Хаткі схаваліся, нібы каты, палюючыя на мышаў - толькі дахі выглядваюць


44. Хіба хто кантраляваў? Там, па-мойму, можна і ў музей праз саму вёску Пірогава (мяжуе з тэрыторыяй музея і агароджана ад яе парканам) праз брамку прайсці, бо ніякага кантролю ля адчыненай брамкі я там не бачыў


45. Вось я і ў зоне ветракоў. Агульная панарама музея


46. Ветракі і экспазіцыя Палесся


47. За дрэвамі - вёска Пірогава


48. Не абыйшлося тут, праўда, ніяк без такой вось харчовай вулачкі а-ля "курорт на Чарнаморскім узбярэжжы". Традыцыйная ежа, накшалт варэнікаў, там суседнічала з якой-небудзь шавермай ці шашлыком


49. Не казаў б каб было вельмі смачна, па шчырасці


50. Людзі харчуюцца і адпачываюць. І так, шкодніца-амела і ў Украіне гаспадарыць


51. Час вяртацца


52. Збоку ад непасрэдных асноўных экспазіцый ёсць куточак экспазіцыі украінскай вёскі савецкіх часоў - відавочна, у тыя часы (а музей заснаваны ў 70я гады мінулага стагоддзя) гэтая экспазіцыя была пастаўленая як узорна-паказальная


53.


54. Тых, хто па нейкіх нагодах не хоча ці не можа ісці пешшу, катаюць такім вось аўтобусікам


55. У гэты куток перавезлі дамы з украінскіх вёсак, пабудаваныя ў савецкі перыяд


56. Зразумела ж, гэтая частка музея - самая нешматлюдная, хаця некаторыя і сюды заходзяць


57. Інтэр'ер у стылі "прыехаў да бабулі ў вёску"


58. Вёска Крымскае Луганскай вобласці - палітычнае "комба" нейкае


59. Нейкая постаць


60. І не абы якая, як выявілася


61.


62.


63. Не, на самой справе і тут хапае цікавых хатак


64. Усё, хопіць, і так палову дня на дарогу і музей патраціў (але гэты час таго каштаваў)


Карацей, музей цікавы, вельмі раю, можна супакойна вылучаць на яго палову дня, калі час ёсць

А ля ўвахода ў музей мне пашчасціла патрапіць на маршрутку, што ехала ў цэнтр Кіева. І наступныя дзве часткі апавядання ўжо будуць прысвечаны непасрэдна ўкраінскай сталіцы. Дзякуй за ўвагу!
Tags: 2018, Киев, Пирогово, Украина, скансен
Subscribe

Posts from This Journal “Украина” Tag

promo elgatomarinero7 august 15, 11:30 4
Buy for 10 tokens
Гэтым разам я распавяду вам пра сапраўды спякотную і летнюю (хоць каляндарна яна і адбылася 23 траўня - але травень у гэтым годзе атрымаўся, напэўна, больш летні за які-небудзь ліпень) вандроўку паўночна-заходнімі раёнамі. Стартаваў на станцыі Гаўя ў ваколіцах Іўя, праехаў на поўдзень у бок…
  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 14 comments