Ciclista Pablo Elgatomarinero (elgatomarinero7) wrote,
Ciclista Pablo Elgatomarinero
elgatomarinero7

Кіеў - ч.2: Дняпро

Папярэднія часткі распавядання пра гэтую вандроўку:
Як з Беларусі эканомна скатацца ў Кіеў
Чарнігаў
Нацыянальны музей народнай архітэктуры і побыту Украіны ў Пірогаве
Кіеў - ч.1: першы вечар, паркі, панарамы, Майдан Незалежнасці і Хрэшчатык

01. Наступным днём быў панядзелак, і Хрэшчатык з шырокай і жывой пешаходнай зоны пераўтварыўся ў запружаную аўтамабільную шашу


02. Бесарабскі рынак


Уначы я доўга адсыпаўся, але і апошні дзень планаваўся даволі насычаным, таму прачнуўся хуценька і рушыў у горад. Спачатку я планаваў прабрацца да яшчэ адной досыць вядомай кропкі - "дома з хімерамі", што стаіць на Банкавай вуліцы, ля адміністрацыі прэзідэнта Украіны

03.


04. І сапраўды круты


05. Кварталы Кіева на ўсход ад Хрэшчатыка з папярэдняй вандроўкі неяк для мяне засталіся амаль зусім невядомыя


06. Але і там хапае цікавостак


Тыя, хто больш-меньш добра ведаюць украінскую сталіцу, зараз павінны пасмяяцца з таго, які маршрут я абраў. Я ж тую частку Кіева ўвогуле практычна не ведаў - то бок адкуль мне ведаць, што Банкавая ў раёне Адміністрацыі Прэзідэнта цалкам перакрытая. Абыйсці было не так ужо і далёка, але я вырашыў вярнуцца ў хостэл, а да "хімераў" прайсці ўжо ўвечары, перад ад'ездам

07. Смакоткі


08. Інтэр'ер *а што гэта такое жывёлкі на малюначку робяць?* Ну, хто ў Кіеве бываў хоць раз - "Пузатыя Хаты" адразу пазнае і па ежы, і па інтэр'ерах


Далей было некалькі сеансаў тэлепортаў паміж "Пузатай Хатай", хостэлам і чыгуначным вакзалам, куды я перавёз у сховішча заплечнік, каб не цягаць яго потым цэлы дзень па горадзе - і вось цягнічок метро выкінуў мяне на станцыі "Гідрапарк", што знаходзіцца на востраве паміж Дняпром і Русанаўскай пратокай

09. Мост праз яшчэ адну з пратокаў, іх тут хапае. Удалечыні - сам Дняпро і правябярэжная частка Кіева


10. Кавяранка працуе пад этнафармат


11. Тут не так даўно зрабілі гламурны парк


12. З відамі на цікавосткі


13. Яшчэ больш відаў на цікавосткі


14. Акуратны пляж. Ёсць думка, што ў Кіеў так вось можна і за пляжным адпачынкам на які тыдзень прыехаць: ураніцы ляжаць на пляжы (не ведаю толькі, як тут з чысцінёй Дняпра, але людзі ў ваду заходзілі), а ўвечары гуляць горадам, ці катацца куды-небудзь па ваколіцах - і спёкі такой, як на Чарнаморскім узбярэжжы не будзе, і ўвечары ёсць сябе чым акрамя алкаголінга заняць. Праўда, я - такі "аматар" пляжнага турызма, што для мяне такія думкі ўсё роўна з'яўляюцца абстрактнымі :) Хаця тут з нагамі ў вадзе трошкі памедытаваў, канешне


15. А тут удалечыні - ужо Русанаўская пратока, а за ёй - спальныя джунглі с Патрыяршым Уваскрасенскім саборам і Міжнародным выставачным цэнтрам


16. Метрамастом рушыў назад, на правы бераг


17. Дняпро шырокі і файны


18. Цягнічок праехаў


19. Гэты недабудаваны мост, па-мойму, яшчэ ў 2013 годзе ў такі жа самым стане стаяў


20. Левы бераг


21. Ужо амаль на правым беразе. Творчасць футбольных фанатаў кіеўскага "Дынама"


22. Станцыя метро "Дняпро"


23.


24. Ну, вы зразумелі... У кожным наведаным горадзе з вялікай ракой намагаюся па магчымасці гэтай самай ракой пакатацца (дагэтуль памятаю, як у Гомелі дзеля гэтага амаль дзве гадзіны у караблі прасядзеў, бо адпраўляўся ён "па запаўненні")


25. Паплылі


26. Людзей хапала
>

27. Спачатку вывучаў жытло нейкіх ВІПаў, якія мо не такія ўжо і радыя, што міма іх хатак нейкія турысты на карабліках гойсаюць :)


28. Гэта нейкі ВІП-пляж, напэўна


29.


30. Метрамост удалечыні


31. Арка Дружбы народаў і пешаходны мост, што вядзе на Труханаў востраў


32. Караблік падплывае да Падола. Падол з ракі выглядае досыць маляўніча - я там больш за сотку фотаздымкаў зрабіў, потым палову выдаліў (бо амаль дубляваліся), ну і вам зусім трошкі пакажу


33. Віп-чоўны і дамы


34. Панарамы тут нават тэхнагеншчына ў выглядзе элеватара не псуе (ой, я ж тое самае ў мінулай частцы казаў, здаецца :) )


35. Разварот


36. Тут я буду ўжо ўвечары, але пра гэта - у наступным артыкуле


37. Людзі супакойна сідзелі і глядзелі на горад, я ж са сваім фоцікам гойсаў то на адзін, то на другі бок, то ўвогуле на заднюю палубу


38. Рачны вакзал


39.


40. І зноў трошкі футбольных навінаў


41. Напрыканцы караблік сплаваў да Пячорскай лаўры...


42. ...і Радзімы-Маці. У 2013 годзе я папёрся туды, на самы верх, ад берага Дняпра - і паўтараць гэты пад'ём за мной я раю хіба што ў якасьці спецыяльнага фізкультурнага практыкавання, бо лесвіца там доўгая-доўгая (для нармалёвых людзей - туды куды больш зручна патрапіць ужо з горада)


43.


44.


45. Плаваюць тут усялякія...


46. ВІП-човен


47. Вяртаюся на зямлю. Набяражную шашу за колькі год акультурылі, зрабіўшы такі вось бульварчык на баку, выходзячым да ракі. Своеасаблівасць кіеўскага рэльефа ў тым, што з берага у знаходзячыся геаграфічна зусім блізка цэнтр горада так проста не патрапіш; я і не планаваў, накіраваўшыся ў паўночны бок - на Падол


48. Панарама рэчкі з зямлі


49. Хутка пешаходная зона пераўтварылася проста ў шырокі тратуар, гуляць якім неяк няўтульна, бо жывая і гулкая шаша збоку - не дзіва што нямнога там народу і гуляла


50. Але маляўнічыя (хоць і трошку падтэхнагененыя) рачныя замалёўкі гэта некалькі кампенсуюць


51.


52. Будыначак гістарычны набыць не жадаеце?


53. Далей на поўнач дарожка становіцца больш прыемная


54. Пакуль не выходзіць да Падола. А туды я ўжо пайду ў наступнай частцы
Tags: 2018, Днепр, Киев, Украина
Subscribe

Posts from This Journal “Украина” Tag

  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 11 comments