Ciclista Pablo Elgatomarinero (elgatomarinero7) wrote,
Ciclista Pablo Elgatomarinero
elgatomarinero7

Чарговая порцыя дарог Панямоння: Масты-Шасцілы-Орля-Ражанка

За пяць дзён травеньскіх выходных немагчыма было б не знайсці часу на тое, каб чарговы раз скатацца куды-небудзь далей ад Баранавічаў, таму ў сераду 8 траўня я вырашыў праехаць не такім ужо і вялікім, але даволі цікавым маршрутам, які я ў агульных дэталях запланаваў ужо даўно. Мэтамі паездкі былі краявіды ўзбярэжжа магутнага Нёмана, у тым ліку месца сутокі Нёмана і Шчары, а таксама вельмі прыгожая рачная лука на мяжы Ліпічанскай Пушчы. То бок, архітэктуры ў гэтым артыкуле будзе адносна нямнога, а вось краявідаў хопіць. Для паездкі часткова выкарыстаны маршрут 2014 года аўтарства victogan, за што яму вялікі дзякуй

IMG_7851.JPG


Маршрут вандроўкі:


Стартаваў з Мастоў, да якіх дабіраўся ранішнім цягнічком Баранавічы-Ваўкавыск-Гродна. Амаль тры гадзіны дарогі - і я на месцы
IMG_7726.JPG

У Мастах я пару год таму быў, нічога цікавага ў самім горадзе няма, а знакаміты пешаходны мост праз Нёман, кажуць, зараз на рэканструкцыі; таму затрымлівацца там не стаў і пакаціў на ўсход. У Мастах-Правых (вёска кіламетрах у пяці ад самога райцэнтра) зазірнуў да захаваўшагася сядзібнага дома пач.ХХ стагоддзя
IMG_7734.JPG

Сядзіба зараз, відавочна, перайшла ў рукі праваслаўнай царквы. Будынак "адэўрарамончаны" да стану практычна нецікавасці, а збоку на вежу (сама вежа да рэканструкцыі, дарэчы, мела прыгожы выгляд з выгнутым дахам - глядзець тут) пасадзілі залатую цыбуліну. Будзем лічыць, што гэта мінус чарговая цікавостка на мапе Беларусі
IMG_7738.JPG

У Мастах-Правых - мост (ну так, каламбур - які ёсць) праз Нёман
IMG_7741.JPG

IMG_7743.JPG

Рака тут шырокая
IMG_7756.JPG

Пераехаўшы на левы бераг Нёмана і звярнуўшы потым з Р41 на мясцовую дарогу, надоўга развітаўся з асфальтам. Тут пачаліся ціхія рэдкія невялікія вёсачкі з панямонскімі хаткамі
IMG_7760.JPG

Сцежак берагам ракі тут многа, і, на дзіва, усе яны падрабязна намаляваныя на OpenStreetMaps. Хуценька выехаў да рачнога берага
IMG_7769.JPG

Пясочак
IMG_7772.JPG

Выспа
IMG_7784.JPG

IMG_7796.JPG

IMG_7809.JPG

Вёска Навасёлкі
IMG_7811.JPG

Ад Навасёлак - некалькі кіламетраў на поўнач лесам да вусця Шчары. Спачатку заехаў трошкі не туды - да старога шчараўскага рэчышча
IMG_7818.JPG

Але адносна добрая (раварыстам увогуле нармалёва, легкавым аўтамабілям пара месцаў будзе цяжкаватай, але аўтамабілі такі там таксама катаюцца) дарога ў патрэбную кропку вядзе - відавочна, катаюцца туды і рыбакі, і мясцовыя на пасядзелкі. Хуценька я ўжо быў на месцы. Зразумела ж, прама перад мной Шчара, водная прастора далей - гэта зноў жа сам Нёман
IMG_7824.JPG

IMG_7830.JPG

Шчара, якой тут можна праехаць і крыху вышэй (але да пэўнай кропкі, дзе праз паваленае дрэва з роварам не пралезці)
IMG_7831.JPG

IMG_7850.JPG

IMG_7851.JPG

Перакусіўшы і трошкі парэлаксіўшы на беразе ракі, пакаціў далей. Гэта быў, дарэчы, першы дзень пасля адмены ў Мастоўскім і навакольных раёнах забароны на наведванне лясоў (што ўводзілася на пачатку траўня праз спякотнае надвор'е і лясныя пажары), таму нават вароты дзе-нідзе не паспелі адчыніць
IMG_7856.JPG

Трошкі жвіру
IMG_7857.JPG

Лісічка яшчэ мяне не бачыць (а калі пабачыць, то так паляціць рыжай стралой у бок лесу, што я нават зфатаграфаваць яе не паспею)
IMG_7862.JPG

Кропка з высокім (метраў 10, напэўна, там ёсць) берагам усё той жа Шчары
IMG_7868.JPG

Са жвіроўкі ў Каралях з'язджаю на яшчэ больш глухую лясную дарогу
IMG_7879.JPG

IMG_7885.JPG

Пяць кіламетраў лесам да Чарлёнкі
IMG_7893.JPG

Чарлёнка - прыгожая даволі аўтэнтычная вёска са старымі хатамі
IMG_7905.JPG

Напэўна, самая цікавая з хатак
IMG_7896.JPG

IMG_7902.JPG

Месца, дарэчы, даволі люднае: закінутых хатак не бачыў, людзей хапала (многія на выходныя на лецішча папрыязджалі, канешне ж), а на прастату дамоў не глядзіце - там за такой чорненькай непрыкметнай хацінкай у-ва двары папросту можа паважная машына-іншамарка стаяць

Аграсядзіба "Белая тропа"
IMG_7911.JPG

IMG_7912.JPG

Еду далей
IMG_7914.JPG

Наступная кропка - так заваная "Шчарская крыніца", знаходзіцца каля першага ад вусця маста праз раку
IMG_7930.JPG

Інфраструктура добрая, унізе ёсць нават купель
IMG_7918.JPG

Але вада нясмачная, я нават набіраць не стаў
IMG_7926.JPG

Апошні на сёння погляд на Шчару
IMG_7933.JPG

Зусім трошкі асфальту праз Ліпічанскую пушчу
IMG_7948.JPG

Вось дзе яны схаваліся!
IMG_7949.JPG

Далей мне трэба было ехаць да Нёмана: спачатку жвіроўкай да Шасцілаў, а потым - лясной дарогай ужо да самой ракі. Тут практычна да берага зроблена прамая даволі добрая лясная дарога. Ужо каля ракі сустрэў егера (вось весела было б мне, калі б забарону на наведванне лясоў яшчэ не скасавалі!), які распавёў мне, што менавіта тут робяць за нямецкім фінансаванням роварны маршрут з адпаведнай інфраструктурай - ужо ў гэтым годзе павінны скончыць. Вынікі працы можна бачыць і зараз - зробленая якасная сцежка не толькі ад Шасцілаў, але і на паўночны ўсход, на Суднікі, а дзе-нідзе можна сустрэць спецыяльныя ўказальнікі напрамкаў руху з намаляваным роварам

Нёман, які і так ну ніяк не можа плыць роўна наперад, паварочвае ў гэтым месцы адразу на 360 градусаў, робячы шыкоўную луку з высокім берагам. Гэта, на мой погляд, адно з самых прыгожых месцаў Беларусі, прычым шырокай публіцы, у адрозненне ад, напрыклад, Ваўкавыскіх кар'ераў ці гары Маяк на Браславах, практычна невядомае
IMG_7961.JPG

Трэба праехаць крышачку далей, да высокага абрыва
IMG_7964.JPG

IMG_7968.JPG

IMG_7973.JPG

Быдла і сюда забралося, нажаль
IMG_7976.JPG

Але там трэба быць асцярожным, по рака бераг патрошкі падмывае. Па словах егера, яшчэ на пачатку вясны гэтае дрэва, напрыклад, яшчэ цалкам трымалася за зямлю
IMG_7982.JPG

Роварны маршрут цягнецца і далей у той бок; гэтым разам мне не хапала часу, але думаю, што калі-небудзь спецыяльна зазірну ў гэтыя мясціны, каб дабрацца туды. Можна адсюль (па словах усё таго ж егера) і да вусця Шчары з іншага боку дабрацца, але апошняя частка шляху праходзіцца пехатой
IMG_7985.JPG

Вось адзін з тых самых ўказальнікаў. Відавочна, хутка тут будзе даволі папсовае для турыстаў месца - нават нягледзяцы на аддаленасць ад чыгункі і важных аўтамабільных дарог
IMG_7993.JPG

Не стаў вяртацца ў Шасцілы, а адразу лесам пакаціў на Стукалы
IMG_7998.JPG

Мясціны менавіта тут не казаць каб глухія, але з аўтобусамі сумненька
IMG_7999.JPG

Апошнім разам на гэтым маршруце праязджаю праз Нёман (але пабачу я яго ў той дзень яшчэ раз - праз акно цягніка Ліда-Баранавічы, калі ўжо буду вяртацца дадому), які тут, ужо праз кіламетраў 15-20, вяглядае зусім па-іншаму - нібыта ўвогуле іншая рака
IMG_8003.JPG

Была думка пераехаць раку і ехаць яе правым берагам да станцыі Нёман, але каціць кіламетраў 40 з ветрам у твар (хай ён быў у той дзень і не такі моцны) не хацелася, таму вырашыў накіравацца далей згодна з першапачатковым планам да Ражанкі. Напрыкацы маршруту было некалькі архітэктурных цікавостак сярэдняй ступені цікавасці - стандартных цэркваў-"мураўёвак" канца XIX стагоддзя. Першая - у Орлі, вылучалася на фоне наступных двух цікавым блакітным колерам
IMG_8011.JPG

IMG_8013.JPG

Кося сцеражэ царкву ў Рымках
IMG_8018.JPG

А трактар - яе сястру ў Раковічах
IMG_8032.JPG

Дарэчы, калісьці мясцовы храм, наколькі я зразумеў, быў тут
IMG_8037.JPG

У Раковічах таксама ёсць крыніца з капліцай, але браць ваду ў кропцы, якая знаходзіцца ў нізіне пад агародамі і фермай, не надта хацелася
IMG_8043.JPG

Усярэдзіну каплічкі хіба што толькі зазірнуў
IMG_8041.JPG

Яшчэ ў Раковічах зачапілася вока за ўказальнік каля вясковай школы
IMG_8046.JPG

На дзіва, на беларускай мове (ну, хіба што такі не "ж/д ст.Ражанка", а "чыгуначная станцыя" - дый каціць да яе адсюль не 4 кіламетры, а не менш за 6)
IMG_8051.JPG

Ад станцыі Ражанка першапачаткова хацеў скатацца ў аднайменную вёску (знаходзіцца кіламетрах у пяці ад "сваёй" станцыі; прычым, у вёсцы Ражанка знаходзіцца свой чыгуначны прыпынак - п.п.Бобра) дзеля прыгожага мясцовага касцёла, але напярэдадні даведаўся, што храм гэты зараз на рэстаўрацыі, і значная частка будынка схаваная за будаўнічымі лясамі. Таму проста фінішаваў тут, за гадзіну да цягніка

Мясцовы народ актыўна штурмаваў прайшоўшы крышачку раней пасажырскі цягнік Гродна-Камунары, мой жа прыгарадны дызель Гродна-Ліда быў практычна пустым да самой канцавой станцыі
IMG_8053.JPG

Вакзальны будынак у Ражанцы старэнькі, пабудаваны ў першай палове ХХ стагодзя і сапсаваны нядаўнім рамонтам - на старых фотаздымках ён выглядаў больш цікава (асабліва ўверсе, без гэтай мярзотнай чырвонай металічнай дахоўкі)
IMG_8060.JPG

Ну вось і ўсё, цяпер - дадому, з перасадкай у Лідзе
IMG_8069.JPG

Ужо прыйшоў сезон жоўтых рапсавых прастораў
IMG_8073.JPG

У наступных вандроўках, пра якія я таксама хутка напішу, гэтага жоўтага колеру і паху рапса мне ўжо будзе па горла :)
IMG_8077.JPG

IMG_8078.JPG

Практычна побач з чыгункай знаходзіцца даволі знакамітая (першая катэгорыя ў рэйтынгу "Глобуса Беларусі") па беларускіх мерках цікавостка - храм абарончага тыпу XVI стагоддзя ў Мураванцы, але яго адсюль трошкі прыкрываюць дрэвы. Спадзяюся пабачыць гэтую царкву бліжэй у гэтым ці наступным годзе
IMG_8086.JPG

У Лідзе можна было і з вагона не выходзіць, бо гэты жа цягнік праз гадзіну паехаў у Баранавічы. Яшчэ амаль тры гадзіны дарогі - і я дома

Дзякуй за ўвагу!
Tags: 2019, Беларусь, Гродненская область, Липичанская пуща, Мостовский район, Нёман, Орля, Принёманье, Раковичи, Рожанка, Щара, Щучинский район, вело-2019
Subscribe

Posts from This Journal “Нёман” Tag

  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 21 comments