Ciclista Pablo Elgatomarinero (elgatomarinero7) wrote,
Ciclista Pablo Elgatomarinero
elgatomarinero7

Жнівеньская вечаровая катанка на Моўчадзь

Хаця б раз за летні сезон скатацца ўвечары ўзгоркамі паўночнай часткі Баранавіцкага раёна да Моўчадзі - файная традыцыя, не стаў прыпыняць я яе і зараз, у адзін цёплы жнівеньскі вечар. Трошкі тэксту і фотаздымкаў пад катам




Страва:


1. Выязджаў трошкі пазней чым планаваў, таму спачатку каціў хуценька. Міма п.п.Лакаматыўнае Дэпо...


2. І старых дамоў чыгуначнікаў


3. Вуліца Старавіленская. Цікава, што нягледзячы на такую "гістарычную" назву, што больш падыходзіць якой-небудзь вуліцы гістарычнага цэнтра старога горада, знаходзіцца яна ў новым раёне аднапавярховых прыватных дамоў


4. Нарэшце за горадам. Козлік у Казлякевічах


5. Баранавічы выглядваюць


6. Уздоўж рэйкаў разабранай(?) чыгункі з Казлякевічаў на Баранавічы-Паўночныя


7.


8. І цяжкаватая жвіроўка ад Дамашэвічаў на Маляроўшчыну


9. Баранавічы так проста не адпускаюць


10. І да ляснога масіва Маляроўшчына, што цёмнай масай ўздымаўся наперадзе, адсюль зусім недалёка


11.


12.


13. Сталовіцкія касцёлы (і былы, і сучасны) на гарызонце


14. Фотаздымкаў з Маляроўшчыны нармалёвых няма, бо паўночнай часткай раёна паўтары гадзіны таму прайшоў дождж, у лесе было вільготна, а шкло на маім фоціку такога не любіць, нажаль. Дарога праз лес... Ну, яна хаця б была. Што цікава, самы трэш быў спачатку і ў самым канцы - нібыта лес спачатку не хацеў пускаць да сябе, а потым - адпускаць


15. Паласа з перашкодамі


16.


17. Некалькі кіламетраў у сярэдзіне леса кацілася не хутка, але адносна камфортна


18. Хоць і не без перашкод


19. Туды


20. Нарэшце, свабода


21. Захад сонца ўсё бліжэй


22.


23. Выехаўшы да цывілізацыі, перакусіў прызавой шакаладкай з колай, далей да самага фініша будуць у асноўным нармалёвыя і хуткія дарогі


24.


25. Доўга каціў Гірмантоўцамі, потым звярнуў на поўнач, у бок Застарыні. За Гірмантоўцамі - Мышанка ў стане немаўляткі


26. Ці то камбайн на полі на ноч пакінулі, ці то ён проста там зламаўся


27. Дзякуючы ўсё таму ж дажджу пясчаныя сцежкі праязджаліся хутка


28. Некалькі кіламетраў асфальту пад Застарынню і да Сенічанятаў


29. Ваколіцы Застарыні


30. 21:03, захад сонца, 40 кіламетраў. Застаўся яшчэ дзясятак


31. Паколькі ўначы мой фоцік нармалёва фатаграфуе толькі калі яго зафіксаваць на роўнай паверхні, а часу ў мяне на такія вольнасці не было (бо хацеў як мага больш да самай цемры праехаць) і фатаграфаваў я ў рэжыме "прыпыніўся-клацнуў-пакаціў далей", то далей фотачкі будуць размытыя. Вось якраз тут толькі што сонейка зайшло


32. Паміж Сенічанятамі і Соргавічамі - маляўнічыя ўзгоркі. Гэтым месцам я мінулым разам праехаў у лістападзе, зараз - летам, але позна ўвечары. Трэба абавязкова пабываць на гэтай кропцы летнім сонечным днём


33.


34. У Соргавічы ўязджаў ужо ў цемры і ў кампаніі Месяца і свайго ліхтарыка


35. Засыпаная жвірам соргавіцкая брукаванка


36. У Моўчадзі быў туман, праз які прабіваліся ліхтары на чыгуначным прыпынку


37. Усё, фініш, яшчэ паўгадзіны цягніка чакаць
Tags: Барановичский район, Беларусь, Брестская область, Гайбуты, Маляровщина, Мышанка, вело-2019
Subscribe

Posts from This Journal “Барановичский район” Tag

promo elgatomarinero7 august 15, 11:30 4
Buy for 10 tokens
Гэтым разам я распавяду вам пра сапраўды спякотную і летнюю (хоць каляндарна яна і адбылася 23 траўня - але травень у гэтым годзе атрымаўся, напэўна, больш летні за які-небудзь ліпень) вандроўку паўночна-заходнімі раёнамі. Стартаваў на станцыі Гаўя ў ваколіцах Іўя, праехаў на поўдзень у бок…
  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 4 comments