Ciclista Pablo Elgatomarinero (elgatomarinero7) wrote,
Ciclista Pablo Elgatomarinero
elgatomarinero7

Слонім - Добры Бор - Лясная

Нешта апошнім часам загалоўкі маіх нататак больш нагадваюць шыльды з маршрутамі якіх-небудзь прыгарадным аўтобусаў (хіба што са Слоніма да Лясной ніякага прамога спалучэння няма і не патрэбна, дый тымі дарогамі, якімі катаюся я, рэйсавы транспарт у любым выпадку звычайна не ходзіць), але вось як інакш абазваць гэты артыкул? Узяць з галавы якія-небудзь "Фарбы адыходзячага лета?" І напісаць пра тое, што ўжо хутка самы прыгожы час восені, наваколле хутка мяняецца і лепш за ўсё бачыць гэта дзе-небудзь у лясах, а дзе пад Баранавічамі бліжэйшыя лясы... Буэ, якая рамантычная папса і ўвогуле зашквар... Карацей, паколькі ў суботу я капаў градкі ў вёсцы, а ў панядзелак ураніцы на працу, то меў я на мінулым тыдні час на скатацца куды-небудзь толькі ў нядзелю, дый то хацеляся вярнуцца дадому да вечара - таму і кіламетраў было нямнога, паехаў недалёка, трошкі чаго, зразумела ж, пафатаграфаваў, што вам і пакажу зараз пад катам

1692985_original.jpg



01. На старт пад'ехаў цягніком Баранавічы-Гродна на 6.19 ад п.п.Лакаматыўнае Дэпо
1670862_original.jpg

02. Доўга стаялі ў Палонцы - тут гарадзенскі цягнік разыходзіцца з ранішнім дызелем Ваўкавыск-Баранавічы, але ў нядзелю прыехаў - а ваўкавыскага чамусьці няма і няма. Можа хвілін 20 чагосьці чакалі, пакуль, відавочна, не далі каманду каціць далей
20190922_065555.jpg

03. Слонім апошнім часам, па шчырасці, я забаяніў ужо. Толькі ў гэтым годзе я тут ужо чацвёрты раз - пра першае наведванне пісаў, пра другое напішу ўжо мо ўзімку, бо там таксама неблагая катанка была, пра трэцяе не напішу, бо быў тады без фотаапарата. Гэтым разам траціць многа часу на горад не стаў, хіба што хуценька пракаціўшыся цэнтрам горада - у верасні ён прыняў Дзень беларускага пісьменства, таму горад трошкі падгламурылі (хаця ён і дагэтуль выглядаў не казаць каб дрэнна). Вось на адным скрыжаванні нават паставілі маднявыя з'езды з тратуару нібыта на ўзроўні праезжай часткі - але ўсё роўна не па ДАСТу, бо пара санціметраў вышыні бардзюра там ёсць (а павінен быць "нуль"). Дый увогуле ўсё роўна горад большай часткай для раварыстаў не прыстасаваны
20190922_072807.jpg

04. У цэнтры ўраніцы зусім малалюдненька
20190922_073221.jpg

05. Падэўрарамончана
20190922_073539.jpg

06. Скандальнае графіці у гонар мясцовага патрона Міхаіла Казіміра Агінскага (1730-1800), былога слонімскага старосты, заснавальніка слонімскага тэатру і фундатарам Агінскага канала, у 18 стагоддзі многа чаго зрабіўшага для развіцця горада. Першапачаткова яго намалявалі на рускай мове, потым грамадства паўзрушалася - і ціхонечка ледзь не ўначы мурал перарабілі, зрабіўшы дзвюхмоўны варыянт
20190922_073908.jpg

07. На плошчы каля райвыканкама
20190922_074154.jpg

08. Не ўсё паспелі тут зрабіць да "Дня беларускага пісьменства" - зараз трывае рэканструкцыя набярэжнай Шчары, а драўляны пешаходны мосцік прасунулі трохі ўбок; я так разумею, што будуць будаваць замест яго новы мост
20190922_074847.jpg

09. Від на Шчару з маста на паўднёвай ускраіне горада
20190922_080007.jpg

10. Скатаўся спецыяльна да драўлянага маста праз Шчару ўжо за горадам
20190922_081648.jpg

11. Побач стаіць яшчэ адзін, больш грунтоўны - ён і зроблены, відавочна, нядаўна, бо на фотаздымках гэтага месца, зробленых раней, на Google Maps можна пабачыць на яго месцы толькі палі (руск. - сваи) ад яшчэ больш старога маста. Відавочна, зрабілі яго дзеля больш надзейнага праезда тэхнікі будаўнічага прадпрыемства, што знаходзіцца літаральна за лесам; тым болей, як раз і пад'езд там быў разбіты цяжкім аўтатранспартам
20190922_081824.jpg

12. Ранішняя Шчара. Сёння я пабачу яе яшчэ не адзін раз
20190922_081832.jpg

13.
20190922_082249.jpg

14. Далей была сцежка для раварыстаў уздоўж трасы М11 да Жыровіцаў
20190922_084156.jpg

15. У Жыровіцах - вядомы на ўсю Беларусь і нават трошкі за мяжой праваслаўны манастыр
20190922_085227.jpg

16. Сама вёсачка стаіць на ўзгорках, і ўезд сюды быў досыць рэзкім і доўгім пад'ёмам
20190922_085351.jpg

17. Від на манастыр са стадыёна, які, але ж, належыць не манастыру, а агратэхнічнаму каледжу, што таксама месціцца ў мястэчку
20190922_085718.jpg

18. Ціпа галоўная царква манастыра, як я разумею. Сюды з'язджаецца добрая палова краіны, каб замальваць грахі (і тут жа набірае грахоў новых, заставіўшы сваімі машынамі тратуар насупраць храма, хаця да пустой і адкрытай паркоўкі адсюль 50 метраў; на мяне тут нават палаяўся нейкі дзядзька з-за таго, што я сваім роварам, фатаграфуючы ваколіцы, заняў адно "парковачнае" месца, куды ён хацеў стаць)
20190922_090242.jpg

19.
20190922_090357.jpg

20. А яшчэ ў сувенірнай лаўцы насупраць прадаюць, акрамя невядома што робячых на Беларусі "матрошак", драўляныя мадэлькі аўтаматаў (вось у кадры яны бачныя) - адразу бачна, у святое месца прыехаў! *sarcasm*
20190922_090730.jpg

21. Корпус агратэхнічнага каледжа
20190922_090655.jpg

22. Скатаўся і да крыніцаў. Там таксама гламур і прыгожанька, людзей не было, акрамя збіраючага на ўваходзе міласціну дзядзькі, увесь выгляд якога прама казаў, што сабраныя грошы хутчэй за ўсё знайдуць свой прытулак у алкагольным аддзеле бліжэйшай крамы. Праўда, да мяне ён звяртацца неяк не рызыкнуў - напэўна, вырашыў, што занадта гэты странны дзядзька ў спартовай вопратцы, з роварам і са шлемам асацыяльна выглядае, лепш не звязвацца :)
20190922_091545.jpg

23. Капліца
20190922_091627.jpg

24. Купель
20190922_091928.jpg

25. Ну не люблю я месцы масавага рэлігійнага паламніцтва, што тут зробіш (канфесія не мае значэння, калі што). Кажаце, што і не трэба туды катацца, а пакінуць рэлігійнае веруючым? Мо, і будзеце правыя... За Жыровіцамі пакаціў на ўсход, вырашыўшы зрэзаць асфальтавы рог сцежкамі праз пойму Шчары ўздоўж яго каналізаванага прытока - рэчкі Жыравічанкі. Там дарога адразу пагоршылася
20190922_092704.jpg

26. Тут пясочак, а за рогам дарога ўвогуле пераўтварыцца на ледзь бачную ў траве каляіну, што будзе бяжаць ускраінай шчараўскіх балот
20190922_092957.jpg

27. Нарэшце выбраўся да асфальта, а там ужо хутка і мост праз раку перад вёскай Вялікія Шылавічы
20190922_094409.jpg

28. Вось дзесьці адтуль я перад гэтым выбраўся (і Жыровіцы на гарызонце - дарэчы, я потым яшчэ доўга, едучы ўздоўж правага берага Шчары, іх бачыў)
20190922_094227.jpg

29. У Вялікіх Шылавічах - царква Казанскай іконы Богамаці (1818 г.)
20190922_094958.jpg

30. А за Шылавічамі нарэшце і пачалося тое, дзеля чаго я ў гэты край і ехаў. Спачатку некалькі кіламетраў лесам, потым палявое скрыжаванне
20190922_101107.jpg

31. Мне туды
20190922_101152.jpg

32. Яшчэ порцыя лесу
20190922_101939.jpg

33. Быў там доўгі-доўгі пад'ём, які я нават цалкам асіліў, але на ўзгорку выявілася, што ўсё гэта дзеля таго, каб пабачыць перад сабой рэзкі пясчаны спуск да поймы ўсё той да Шары (вунь яна за хаткамі трошкі срэбранай стужкай бачная)
20190922_103155.jpg

34. Гэта я ўжо прыкаціў да вёскі Добры Бор. Самая прыгожая панарама тут адчыняецца ад мясцовых могілак, таму я на гэтым месцы доўга-доўга вазіўся, каб сфоткаць і даліну з ракой, і каб як мага менш магіл у кадры было (шкада яшчэ і што супраць сонца фатаграфаваць прыйшлося - трэба зазірнуць сюды як-небудзь увечары ці ў пахмурае надвор'е)
20190922_104902.jpg

35. Далей была Падгорная, якая доўга-доўга цягнецца краем агульнай даліны Шчары і яе прытока Лахазвы. У Падгорнай і Добрым Боры, дарэчы, каларытныя аўтобусныя прыпынкі
20190922_110731.jpg

36. Сажалка крыху вышэй над Падгорнай
20190922_112015.jpg

37. Пасля Падгорнай я хацеў скатацца на поўнач, да ляснога вадасховішча на рэчцы Басінцы, дзеля чаго прыйшлося пакатацца вёскай, бо дарога, якой я планаваў ехаць першапачаткова, адразу наверсе выводзіла мяне на ўзаранае поле. Другая дарога ўжо вяла ў патрэбны бок, але падымалася ўгару ад рачной даліны - таму і вёска завецца Падгорнай, што знаходзіцца пад высокім краем даліны Шчары (не памятаю, як такія схілы афіцыйна называюць навукоўцы). Вось і апошні мой на гэтым маршруце погляд на даліну (сама рака тут ужо недзе далёка і не была б бачная нават калі б не было гэтых дрэваў)
20190922_112709.jpg

38. Вадасховішча Басінка
20190922_114611.jpg

39. Тут прыпыніўся перакусіць, але хутка з'явіўся мужчына з трымерам (у кадр якраз яго рэчы і патрапілі), які прыводзіў у парадак бераг возера. Ён папрасіў прабачэння, што парушыць мой адпачынак, бо яму трэба працаваць - і палез сячы кусты, ды так, што ўсялякая дробязь паляцела ў розныя бокі, у тым ліку і на мяне. Так і пакушаў :)
20190922_120030.jpg

40. Чарговая порцыя лясных сцежак
20190922_121112.jpg

41. Вжух
20190922_122150.jpg

42. Яшчэ адно вадасховішча на Басінцы - у Яжоне. Здавалася б, зусім невялікая рэчка (яна ўжо за Яжонай унізе спалучаецца з Лахазвой, якая сама праз некалькі кіламетраў далучаецца да Шчары), але ажно два возеры дзякуючы ўзгорыстаму рэльефу на ёй зрабіць схітрыліся
20190922_122742.jpg

43. Вадасховішча Гаць на Лахазве. Нягледзячы на тое, што ўжо восень, там усё роўна хапала рыбакоў, турыстаў і іншых шкоднікаў :)
20190922_124233.jpg

44. У ваколіцах Гаці - працоўныя ахвяры наравістаму Богу Жвіровак, як заўсёды
1692985_original.jpg

45. І зноў трошкі лесу
20190922_130313.jpg

46. Дарога мо калісьці была, але зараз скончылася
20190922_131312.jpg

47. Пакруціўшыся трошкі лесам і напалохаўшы нейкую касулю, выкаціў на ўжо добра знаёмую хуткасную дарогу ўздоўж лініі электраперадач
20190922_132201.jpg

48. А там ужо і да Лясной недалёка. Якраз вунь цягнічок на Брэст пад'ехаў, мне ж майго чакаць яшчэ больш за гадзіну
20190922_134209.jpg

49. Вакзал у Лясной ужо зафоткаў і забаяніў, але з такога ракурса, ды яшчэ і без рэйкаў, пакуль яшчэ не фатаграфаваў, здаецца
20190922_134923.jpg

50. Адсюль можна і дадому сваім ходам даехаць - менш за 30 кіламетраў нескладаных дарог. А можна і парэлаксіць гадзінку - вёска вялікая, крамы нават у нядзелю працуюць. Хіба шкада, што піва там акрамя "Брэсцкага" (якое часам бывае добрым, а часам - гадасцю) ніякага не было
20190922_140055.jpg

На гэты раз усё, дзякуй за ўвагу!
Tags: Барановичский район, Беларусь, Брестская область, Гать, Гродненская область, Добрый Бор, Жировичи, Лесна, Лохозва, Подгорная, Слоним, Слонимский район, Щара, вело-2019
Subscribe

Posts from This Journal “Щара” Tag

promo elgatomarinero7 august 15, 11:30 4
Buy for 10 tokens
Гэтым разам я распавяду вам пра сапраўды спякотную і летнюю (хоць каляндарна яна і адбылася 23 траўня - але травень у гэтым годзе атрымаўся, напэўна, больш летні за які-небудзь ліпень) вандроўку паўночна-заходнімі раёнамі. Стартаваў на станцыі Гаўя ў ваколіцах Іўя, праехаў на поўдзень у бок…
  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 3 comments