Ciclista Pablo Elgatomarinero (elgatomarinero7) wrote,
Ciclista Pablo Elgatomarinero
elgatomarinero7

Петрыкаў

Папярэднія часткі:
Палеская хадзілка: Капцэвічы-Славінск-Ляскавічы
Ляскавічы: "сталіца" Прыпяцкага нацыянальнага парка

IMG_2005.jpg

У прыгарадным аўтобусе Ляскавічы-Петрыкаў нават трошкі паспаць змог, хаця і ідзе ён крыху больш за паўгадзіны. Прыкладна ў 13.00 ужо быў у Петрыкаве, цягнік Гомель-Гродна ад'язджае адсюль ажно толькі ў 20.22, і раней укаціць варыянтаў ніякіх няма, таму ў мяне заставалася яшчэ гадзін 6-7 на знаёмства з новым для сябе райцэнтрам, чаго для Петрыкава больш чым дастаткова

Петрыкаў - горад і цэнтр раёна Гомельскай вобласці, насельніцтвам каля 10 тысяч чалавек. Афіцыйна вядомы як мястэчка з 1523 года, але на ўскраіне горада выяўлена месца славянскага селішча, якое датуецца 6-7 стагоддзямі. Гістарычна ціхі і нічым не прыкметны райцэнтрык, лёс якога ў апошнія гады крута мяняецца - у Петрыкаўскім раёне ёсць буйное радовішча калійных і каменных соляў, і "Беларуськалій" ужо распачаў яго распрацоўку, таму хутка горад напэўна стане такім сабе "міні-Салігорскам", а мясцовыя жыхары, замест таго каб уцякаць з райцэнтра ў Мінск, Гомель ці нават які-небудзь Мазыр, усё часцей штурмуюць галіновую навучальную ўстанову ў самім Салігорску - калі з радовішчам і горна-абагачальным комплексам усё будзе добра, хутка добра аплачваемых працоўных месцаў петрыкаўчанам будзе багата і бліжэй да дому. Пакуль жа Петрыкаў яшчэ пакідае ўражанне звычайнага ціхага палескага мястэчка, з дамінуючай прыватнай забудовай, з пэўнай колькасцю алкашні і маргінальных асобаў на галоўных вуліцах (хаця дзе такога ў нас не пабачыш...); толькі добра "аддажынены" - якраз у тую пару горад рыхтаваўся прыняць абласныя "Дажынкі" ў верасні (шансуе мне нешта апошнім часам на пост- ці пераддажыначныя гарады і мястэчкі)

01. Пачаў прагулянку гарадком я, канешне ж, з аўтавакзала, але да яго я яшчэ вярнуся, пакуль жа - фотаздымак цэнтральнай плошчы горада з савецкай забудовай і помнікам Леніну, які тут, у адрозненне ад Ліды ці Нясвіжа, не схавалі куды-небудзь убок, да якога-небудзь непрыкметнага скверыка (па-добраму, я лічу, што помнікі Леніну прыбіраць трэба, але гэта ўжо не ў нашым жыцці, напэўна)
IMG_1898.jpg

02. Горад, як я ўжо казаў, пераважна адна- ці двухпавярховы...
IMG_1901.jpg

03. ...хаця ёсць і пяціпавярховыя дамы
IMG_1960.jpg

04. Раённы Дом культуры
IMG_1904.jpg

05.
IMG_1958.jpg

06. Побач з ім знаходзіцца будынак Узнясенскай царквы (1890 г.)
IMG_1913.jpg

07.
IMG_1905.jpg

08. Рэдкія кавалкі гістарычнай забудовы мястэчка
IMG_1920.jpg

09.
IMG_1910.jpg

10. Выгляд аднаго са старых дамоў сапсаваны "Беларусбанкам". Як могуць адзначыць мае расійскія чытачы (у якіх таксама ёсць "Сбербанк"-шкоднік), зялёна-белы банк - гэта дыягназ :)
IMG_1915.jpg

11. Цэнтр Петрыкава знаходзіцца на своеасаблівай тэрасе над далінай Прыпяці, таму прайшоўшы хуценька цэнтрам (але сюды яшчэ вярнуся), далей я спусціўся згары і пайшоў у бок ракі. Камсамольскай вуліцай выйшаў да воднай паверхні, звязанай з ракой - на мапах яна падпісана як затока Бычок
IMG_1924.jpg

12. З таго боку затокі, на такім сабе паўвостраве - Петрыкаўскі судабудаўніча-сударамонтны завод (нават не ведаю, у якім ён зараз стане, з гэтым эканамічна няпростым часам)
IMG_1930.jpg

13.
IMG_1929.jpg

14.
IMG_1928.jpg

15. Прайшоўшы яшчэ трошкі прыватным сектарам, выйшаў ужо да самой Прыпяці
IMG_1932.jpg

16.
IMG_1934.jpg

17. Побач знаходзіцца гарадскі пляж
IMG_1939.jpg

18. Вадзічка там, але ж, брудная - нанесла з навакольных балотаў. Хаця мясцовыя ў такой вадзе без аніякіх забабонаў купаліся, мяне ж хапіла хіба што ногі памачыць - дзень быў даволі спякотны
IMG_20190825_140340.jpg

19. Але вось проста паляжаць пад дрэвам я быў згодны - за дзень паспеў ужо нахадзіцца, таму далей былі амаль дзве гадзіны рэлаксу ў ценю з рэдкімі паходамі да вады. Мясцовыя, дарэчы, казалі, што яшчэ два месяцы таму вада была прыкладна каля "грыбочка", цень і частку галавы якога можна пабачыць у правай частцы фотаздымка ніжэй
IMG_20190825_153617.jpg

Добра адпачыўшы, пайшоў зноў у горад. Пад Петрыкавым ёсць паром праз Прыпяць - крышачку на поўдзень ад горада, першапачаткова я нават планаваў схадзіць туды і нават пераправіцца ім праз раку і назад, але ў той момант ужо перціся ў такую далечыню не хацелася. Тым болей, свой паром у гэтым годзе ў мяне ўжо быў - стары-знаёмы, пад Лунінцом (але пра тую катанку я як-небудзь бліжэй да зімы распавяду, бо яшчэ нават фотаздымкі з фотаапарата не перанёс)

20. Будынак петрыкаўскага рачнога вакзала, зараз зачыненага
IMG_1945.jpg

21. Іду ўгару. Дом злева на мапе падпісаны як "дом Гналя". Хто такі Гналь, я дакладна нагугліць не змог, мо нейкі прадпрымальнік мясцовы
IMG_1947.jpg

22.
IMG_1953.jpg

23.
IMG_1950.jpg

24. Прыпяць удалечыні
IMG_1964.jpg

25. Выбраўся да гарадскога парка, што знаходзіцца якраз каля выступу надпрыпяцкай тэрасы. У гэтым будынку знаходзіцца краязнаўчы музей
IMG_1965.jpg

26. У парку знаходзіцца помнік, напэўна, самаму вядомаму ўражэнцу Петрыкаўшчыны - Васілю Ісакавічу Талашу, больш вядомаму як "Дзед Талаш" - партызану дзвюх сусветных войнаў, магчымаму самаму старому ўдзельніку вайны 1941-45 гг. (нарадзіўся ў 1844 г.), прататыпу героя аповесці Якуба Коласа "Дрыгва", нарадзіўшамуся ў в.Навасёлкі недалёка ад Петрыкава. Помнік давялося пашукаць: там, дзе ён пазначаны на мапе, па-мойму, зараз была драўляная скульптура нейкага міфалагічнага дзеда, на Талаша неяк зусім не падобнага. Відавочна, падчас "дажынкізацыі" горада і перабудовы парка помнік перанеслі ў іншае месца, дзе я яго і знайшоў
IMG_1969.jpg

27. Савецкі помнік каля агляднай пляцоўкі з панарамай (даволі неблагой) на даліну Прыпяці
IMG_1975.jpg

28. Вось і сама рака ўдалечыні. Дарэчы, гэта мой апошні фотаздымак Прыпяці ў той дзень, далей ракі больш не будзе (прызнаюся, сама рака з агляднай пляцоўгі праглядаецца не вельмі добра, гэты і 24 фотаздымкі я зрабіў з дапамогай ультразуму)
IMG_1987.jpg

29. Добраўпарадкаванне тэрыторыі перад паркам (у выглядзе мапы Беларусі, калі хто не зразумеў)
IMG_1994.jpg

30. Яшчэ ёсць час (і нават сілы) схадзіць на ўсходнюю частку горада. Прайшоў міма царквы св.Мікалая (19 стагоддзе)
IMG_2005.jpg

31. Сучаснае народнае мастацтва
IMG_2010.jpg

32. Петрыкаўскія Віні-Пух і Чабурашка прыйдуць за вамі
IMG_2012.jpg

33. Шлях мой ляжаў да гардскіх могілак. Звычайна могілкамі я гуляць не люблю, але тут ёсць пара цікавых кропак, дый часу многа - нячаста мне настолькі хапае часу, каб дасканала абхадзіць у горадзе ўсё, што планаваў (прычым, увогуле без аніякай спешцы). Па-першае, у інтэрнэце я нагугліў, што на гэтых могілках можна пабачыць мемарыяльныя калоны канца 18 стагоддзя. Іх павінна быць дзве штукі. На адну насунуўся адразу
IMG_2016.jpg

34. Другая павінна быць дзесьці побач, але яе не было. Магчыма, яна стаяла тут
IMG_2020.jpg

35. Магіла Дзеда Талаша
IMG_2028.jpg

36. Ён памёр ужо пасля вайны, у 1946 годзе, ва ўзросце 101 год
IMG_2023.jpg

37. Ад могілак - неблагая панарамка на даліну Прыпяці, але самой ракі адсюль, як я і абяцаў, ужо не будзе - за Петрыкавым яна на некаторы час уходзіць на поўдзень
IMG_2032.jpg

38. За могілкамі - копія-(нібыта)новабуд старой драўлянай царквы, раней стаяўшай на могілках. Арыгінальная царква, калі верыць інтэрнету, была пабудаваная дзесьці ў 17-18 стагоддзі ў в.Сотнічы як стараверская, у 1746 г. стала ўніяцкай, пазней будынак быў перанесены ў Петрыкаў, дзе апошнім часам паступова разбураўся, пакуль не быў разабраны дзесьці ў 2012 годзе
IMG_2050.jpg

39.
IMG_2044.jpg

40. Будынак недароблены, дый сучасных дэталяў занадта многа
IMG_2041.jpg

41.
IMG_2039.jpg

42.
IMG_2037.jpg

43. Насупраць - невялічкі радок каларытных цыганскіх магіл
IMG_2054.jpg

44. Ужо можна і вырушаць да аўтавакзала. Прайшоў міма такой, як я зразумеў, аграсядзібы...
IMG_2056.jpg

45. ...і вярнуўся да аўтавакзала. Чыгункі непасрэдна ў самім Петрыкаве няма, але адсюль, па-мойму, пад кожны цягнік да бліжэйшай чыгуначнай станцыі ў вёсцы Муляроўка (паміж населенымі пунктамі 12 кіламетраў) ходзяць прыгарадныя аўтобусы. Дарэчы, на фотаздымку, наколькі памятаю, якраз аўтобус Петрыкаў-Муляроўка, але мне ім ехаць яшчэ рана, бо на цягнік я паспяваў і наступным рэйсам, а рабіць у Муляроўцы зусім няма чаго
IMG_2058.jpg

46. Аўтастанцыя таксама адрэмантаваная - відавочна, пад Дажынкі. І, што файна, выдатна беларусізаваная, што для Гомельшчыны ўвогуле выдатна
IMG_2061.jpg

47.
IMG_2063.jpg

48.
IMG_2068.jpg

49.
IMG_1893.jpg

50. Хіба што ўсярэдзіне мапа і расклад руху, відавочна, ад старога будынка засталіся на рускай мове
IMG_2070.jpg

51. Па традыцыі, зфатаграфаваў і расклад руху
IMG_20190825_130720.jpg

52. Рэйсаў нямнога, і ходзяць яны нячаста, але бачыў у райцэнтрах і горшае
IMG_20190825_130700.jpg

53. На мове нават афармленне вакзальнай кавярні з шаўрмой
IMG_2067.jpg

54.
IMG_2065.jpg

55. Шаўрма там далёкая ад класічнай, але неблагая
IMG_20190825_174833.jpg

56. Яшчэ трошкі палазіў ваколіцамі, чакаючы свайго аўтобуса (ну вось, зноў прозвішча ўсё таго ж Гналя, дарэчы)
IMG_2072.jpg

57. І, сеўшы на патрэбны мне аўтобус, прыкладна ў 20.00 быў ужо на станцыі "Муляроўка"
IMG_2075.jpg

58.
IMG_2081.jpg

Вось і ўсё на сёння, ужо ўначы вярнуўся ў Баранавічы
Tags: Беларусь, Гомельская область, Петриков, Петриковский район
Subscribe

Posts from This Journal “Гомельская область” Tag

  • Ляскавічы: "сталіца" Прыпяцкага нацыянальнага парка

    Папярэдняя частка Пасля доўгага перахода лесам і берагам Прыпяці дзесьці ў 10:45 я ўжо быў у Ляскавічах. Аўтобус на Петрыкаў адыходзіць адсюль у…

  • Палеская хадзілка: Капцэвічы-Славінск-Ляскавічы

    Напрыканцы жніўня ровар пабыў на рамонце, а куды-небудзь далей ад Баранавічаў выбрацца хочацца (тым болей, на вакацыях трошкі больш за тыдзень…

  • Мазыр

    У нядзелю 31 сакавіка валейбольна-заўзятарскія справы занеслі мяне ў іншы куток краіны - у горад Мазыр Гомельскай вобласці. Але да глядзення на тое,…

  • Светлагорск (Гомельская вобласць)

    Фотаальбом Ёсць у мяне ўжо такая традыцыя - у жніўні-верасні на Гомельшчыну з аднаднеўным візітам прыязджаць. У гэтым годзе маёй "падгомельскай"…

  • Жлобін і Чырвоны (ці Красны) Бераг

    Фотаальбом Летам на выходных сядзець дома не цікава (зімой насяжуся, ды яшчэ буду смуткаваць, што летам сядзеў), таму я імкнуся кожныя выходныя на…

  • День на Гомельщине: ч.2. - Ветка

    Фотоальбом Если на месте Чечерска люди жили кто его знает сколько лет ещё до официальной даты основания города (или точнее, первого его упоминания…

  • День на Гомельщине: ч.1 - Чечерск

    Фотоальбом Есть у меня теперь уже такая традиция - третий год подряд в августе-сентябре я выбираюсь на денёк куда-нибудь на Гомельщину. Причём,…

promo elgatomarinero7 august 15, 11:30 4
Buy for 10 tokens
Гэтым разам я распавяду вам пра сапраўды спякотную і летнюю (хоць каляндарна яна і адбылася 23 траўня - але травень у гэтым годзе атрымаўся, напэўна, больш летні за які-небудзь ліпень) вандроўку паўночна-заходнімі раёнамі. Стартаваў на станцыі Гаўя ў ваколіцах Іўя, праехаў на поўдзень у бок…
  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 7 comments