Ciclista Pablo Elgatomarinero (elgatomarinero7) wrote,
Ciclista Pablo Elgatomarinero
elgatomarinero7

Краснасельскія крэйдавыя кар'еры

У мінулую нядзелю першапачаткова я планаваў нікуды не ехаць, а "займацца справамі" (пад справамі мелася ва ўвазе сядзенне дома і глядзенне валейбола, футбола і гандбола ў інтэрнэціку) - ну, хіба што ўраніцы скатацца куды-небудзь пад Лясную. Але ж у выніку адгукнуўся на прапанову скатацца "куды-небудзь". Пад словам "куды-небудзь" хавалася даўно ўжо жаданае для мяне месца - Краснасельскія кар'еры. Я туды хацеў патрапіць ужо даўно, але аднаму туды дабірацца, не ведаючы, што там робіцца зараз, было неяк стрыкотна. У кампаніі ж чалавека, які там ужо быў і кар'еры больш-менш ведае - калі ласка

20191013_125109.jpg



01. На стартавую кропку ехалі дызелем Баранавічы-Гродна. Паколькі ўначы спаў мала, то спаць хацелася так, што ледзь заскочыўшы ў цягнік на п.п.Лакаматыўнае Дэпо (не стамляюся дзякаваць Белчыгунцы за тое, што ранішні гродзенскі дызель цяпер прыпыняецца тут, бо раней пасля Баранавічаў-Цэнтральных ён каціў без перапынкаў ажно да Палонкі), нават не паспеў толкам прывітаць сваіх калегаў па сённяшняй вандроўцы Аляксея і Кацярыну і заваліўся спаць. З перапынкамі праспаў ажно да Азярніцы, дзе ўжо пачало світаць
20191013_081921.jpg

02. Праязджаем Краснасельскі з індустрыяльным краявідам на тэрыторыю "Краснасельскбудматэрыялаў". Дзесьці недалёка адсюль і знаходзіцца мэта нашай сённяшняй паездкі, але стартавалі мы не тут, а ў Мастах
20191013_084337.jpg

03. У Мастах хутка сабралі ровары, выскачылі з цягніка, пакацілі гарадскімі вуліцамі...
20191013_091541.jpg

04. ...і неўзабаве ўжо пад'ехалі да досыць вядомага сярод беларускіх турыстаў пешаходнага маста праз Нёман. Мост яшчэ нядаўна быў на рамонце, але вось ужо зноў адкрыты. Што там зрабілі - не ведаю, victogan па фотачках казаў, што нават не відаць каб пафарбавалі, а я ж у самым пачатку, паспрабаваўшы праехаць мастом, адчуваў яўны нахіл улева
20191013_092044.jpg

05.
20191013_092623.jpg

06. Унізе - шырокі Нёман, якога ў гэтым годзе ў маіх нататках, сам ведаю, занадта многа
20191013_092317.jpg

07. Вяртацца ў горад і каціць роварнай сцежкай уздоўж трасы Р41 асабіста мне не хацелася, таму паспрабавалі праехаць намаляванай на мапе сцежкай, вядучай уздоўж левага берага Нёмана праз лес у бок Мастоў Левых. Сцежка выявілася досыць добрай і хуткаснай, а ў такую пару - яшчэ і досць маляўнічай; тут я першы (і не апошні) раз на гэтым маршруце пашкадаваў, што пакінуў фотаапарат дома, вырашыўшы рабіць сёння ўсе фотачкі на тэлефон, які, нажаль, восеньскага хараства гэтай дарогі не перадаваў (там было яшчэ і не зусім зручнае святло збоку)
20191013_093751.jpg

08.
20191013_094016.jpg

09. Рака ўвесь час была дзесьці зусім побач, але за дрэвамі; адзін раз, ужо пад Левымі Мастамі, пад'ехалі да яе
20191013_095456.jpg

10. За Левымі Мастамі было 8 кіламетраў асфальту супраць ветру да вёскі Пескі. Там цячэ Зальвянка
20191013_102431.jpg

11.
20191013_102440.jpg

12. А яшчэ там ёсць цікавы неагатычны касцёл маці Божай Ружанцовай пачатку ХХ стагоддзя пабудовы. Некалькі год таму я ўжо быў у Песках і фатаграфаваў яго, але ж хіба мне і на гэты раз шкада для вас фотачак?
20191013_103018.jpg

13. За Пескамі звярнулі ў бок вёскі Зарудаўе. Па дарозе сустрэлі Ката-Ў-Ботах у вёсцы Міжава...
20191013_104814.jpg

14. ...і пабачылі Пакроўскую царкву ў Белавічах
20191013_110114.jpg

15. На кар'еры, як можна пабачыць на мапе ў пачатку артыкула, заязджалі непарадна: мясцовымі дарогамі і з поўначы, а не асфальтам і з боку Краснасельска. У Агародніках я трошкі падзавіс над мапай, не зусім ведаючы, куды каціць далей, але тут дапамог мясцовы жыхар: "Вы на кар'ер? Вам налева і прама-прама-прама..."
Вось і кацілі такой дарожкай прама-прама-прама да Калядзічаў і праз вёску
20191013_111136.jpg

16. За Калядзічамі павярнулі на ўсход - і вось збоку ўжо странныя ўзгоркі
20191013_112749.jpg

17. А што ж там за ўзгоркамі... А вось і кар'ер. Іх там, у ваколіцах Краснасельскага, многа; мы ў той дзень паспелі наведаць толькі тры з паловай. Наколькі я разумею, гэты кар'ер скончылі распрацоўваць не так даўно
20191013_113625.jpg

18.
20191013_113654.jpg

19. Перакусіўшы (бо менавіта на той момант ужо праехалі кіламетраў 30), паехалі ўніз. Туды ішоў досыць рэзкі спуск
20191013_115231.jpg

20. Унізе
20191013_115414.jpg

21.
20191013_115625.jpg

22.
20191013_115636.jpg

23. Сюды станавіцца не трэба
20191013_115656.jpg

24. Бераг
20191013_115716.jpg

25. Тут жа, за своеасаблівым міні-перавалам, знаходзіцца і, відавочна, дзеючы кар'ер. Але менавіта ў тым месцы ў той дзень аніякага руху не было
20191013_120313.jpg

26. Вось гэтую бандуру (каб мне яшчэ ведаць, як яна завецца...) мы, дарэчы, бачылі здалёк, яшчэ дзесьці па дарозе з Пескаў на Зарудаў'е, пасля Міжава. Каб вы ведалі масштаб яе памераў, там наверсе побач ёсць чалавек - маленькая такая чорная плямачка на фоне кучы пароды справа. Гэта, відавочна, які-небудзь ахоўнік, які хадзіў краем прорвы і лузаў семкі. Мы ж да таго кар'ера каціць ужо не сталі: усё роўна ўнізе дарога хавалася пад вадой, ствараючы брод - і яўна прызначаны для БелАЗаў, а не для ровараў
20191013_120450.jpg

27.
20191013_120615.jpg

28. Кацім далей, першая порцыя кар'ераў (самыя ўсходнія) засталася ззаду
20191013_122152.jpg

29. Маляўнічы і ўжо зарослы былы кар'ер каля дарогі
20191013_121951.jpg

30. Забараняючыя шыльды
20191013_121752.jpg

31. Хатка каля асфальтавай дарогі, якой возяць на завод пароду БелАЗы. Хатка жывая, дарэчы, тут нават сабака ёсць у кадры (можаце пагуляць у гульню, хто яго пабачыць)
20191013_123300.jpg

32. Звярнуўшы з асфальту, пакацілі ў бок самага вялікага і, напэўна, самага вядомага кар'ера. Дзесьці да сярэдзіны 10х гадоў гэтыя кар'еры былі вельмі баянным і папсовым месцам, фактычна тут быў своеасаблівы курорт, з загараючымі і купаючыміся ў прыгожага колеру вадзічке. Вадзічка гэтая сама па сабе небяспечная за хімічным складам, да таго ж гэта прамысловы аб'ект, і глыбіня тут досыць значная. Таму не дзіва, што там нават хтосьці тануў ці зрываўся з высокіх берагоў. У выніку, некалькі год таму аб'ект вырашылі зачыніць, наставілі бетонных блокаў (якія, але ж, перашкодай для людей не сталі), а вядучую да кар'ера дарогу вось вырашылі разбіць (прычым, яўна нядаўна, бо на зусім не старых фотачках гэтага месца я яе бачу)
20191013_123615.jpg

33.
20191013_131943.jpg

34. У спякотнае надвор'е там, як кажуць, бываюць рэйды міліцыі і службы аховы завода. Але ў той дзень мы аніякіх міліцыянтаў і ахоўнікаў не бачылі, але бачылі там мясцовых, і сцежачкі там досыць ясныя, а ўжо на берагах возера пару разоў бачылі месцы вогнішчаў - то бок, людзі туды па-ранейшаму заглядаюць нярэдка
20191013_123927.jpg

35. А вось і возера
20191013_123907.jpg

36.
20191013_124056.jpg

37. Колер вадзічкі. У тырнэце пішуць, што раней яна была больш мяккага і цікавага колеру
20191013_124115.jpg

38.
20191013_124128.jpg

39.
20191013_124115.jpg

40.
20191013_124308.jpg

41. Кар'ер цягнецца даволі далёка на паўночны ўсход, і зверху падобны на досыць шырокую раку
20191013_125109.jpg

42.
20191013_125252.jpg

43. Сцежкі, як бачыце, на ровары цалкам праязджаюцца
20191013_125635.jpg

44. Даехалі да самага, наколькі памятаю фатаздымачкі ў інстаграмчыках-вконтакціках тых часоў, папсовага месца (якое, нажаль, выглядае ўжо зусім інакш - акрамя іншага колеру вады, тут была і больш зрэзаная берагавая лінія, зараз жа водную прастору яўна пашырылі, а да таго ж і берагі падзарасталі)
20191013_130305.jpg

45. Дарэчы, па дарозе сюды трэба быць асцярожным - склад глебы тут своеасаблівы, таму сцежка слізкая, мяне на спуску дзесьці пасярэдзіне добра занесла набок, але, на шчасце, каціў я няхутка
20191013_130128.jpg

46. Усё, час каціць далей. Абавязкова вярнуся сюды ўжо з фотаапаратам і дзе-небудзь вясной ці летам
20191013_130602.jpg

47. Вось так гэты кар'ер (ці, калі дакладней, месца, дзе ён стаіць) выглядае збоку, з дарогі
20191013_132656.jpg

48. Пад'ехалі да завода. Туды б нас ніхто, канешне ж, не пусціў, але паглядзець на брутальную індустрыяльшчыну з адлегласці ніхто не перашкаджае, канешне ж
20191013_132829.jpg

49. Там у нас была сотня метраў кавалку дарогі да нейкага дзеючага кар'ера, якою туды-сюды насіліся БелАЗы. Уявіце сабе, што гэтая шайтан-машына лётае тут з досыць вялікай хуткасцю, а да таго яшчэ і паглядзіце на край дарогі - відавочна, што часам з гэтых машын яшчэ і нешта падае. Крэйдавыя кар'еры (нават ужо не дзеючыя) - не тое месца, дзе варта забываць пра бяспеку
20191013_133356.jpg

50. Дарэчы, так выглядалі колы майго ровара пасля гэтай сотні метраў, якую мы праляталі ў паўзе, калі на гарызонце не было аніякіх БелАЗаў
20191013_133635.jpg

51. Далей была пара кіламетраў не самай прыемнай катанкі супраць ветру добра запружанай трасай Р44
20191013_134702.jpg

52.
20191013_134848.jpg

53. Але за Мінеўшчынай звярнулі на ўсход і пакацілі ў бок Зэльвы. Дарога там была хуткасная (спачатку якасная - асфальт не заўсёды такі роўны - жвіроўка, а ўжо ў Зальвянскім раёне - асфальт), вецер дзьмуў цяпер аднекуль ззаду, таму кацілася хутка, і я доўга дзеля фотаздымкаў не прыпыняўся, хаця мясціны там досыць маляўнічыя (і ўзгорыстыя; таму і дарога амаль заўсёды вяла то ўніз, то ўверх - Ваўкавыскае ўзвышша жа!). Пад Крамяніцай выкацілі на трасу Р50, якая вяла прама на Зэльву (не любячы "аранжавыя" аўтамабільныя дарогі OSMand прапаноўваў нам нейкія альтэрнатыўныя шляхі, але адзін з іх выводзіў на зарослую дарогу праз поле ўжо ў 200 метрах ад дарогі, а на другі я нават зварочваць не рызыкнуў, бо на мапё ён праз нейкую дупу ішоў). Праўда, перагон ад Крамяніцы до Зэльвы мне якраз-такі не спадабаўся - машын цяпер значна пабольшала, а якасць асфальту пагоршылася
20191013_144613.jpg

54. Ужо ў 15.00 былі ў Зэльве, таму часу (да цягніка заставалася яшчэ паўтары гадзіны) хапіла на тое, каб паабедаць і памедытаваць на Замкавай гары з панарамай на Зальвянскае вадасховішча (праўда, фотаздымкі вадасховішча ў мяне не атрымаліся, таму трымайце панарамку мястэчка)
20191013_152604.jpg

55. І зальвянскія вятракі, канешне ж
20191013_152930.jpg

56. Дадому кацілі дызель-цягніком Гродна-Баранавічы на 16.42. Цягнік быў не казаць каб пусты, але нам пашчасціла - у другім ад хваста вагоне нікім не была занятая пляцоўка каля ўвахода, дзе хапала месца на тое, каб паставіць тры ровары са знятымі коламі (праўда, нягледзячы на такія меры, да мяне ўсё роўна спрабаваў прычапіцца нейкі падпітак - маўляў, сідушкі пэцкаем; але я праігнараваў яго)
20191013_155648.jpg

57. Слонім праязджалі ўжо падчас захаду сонца, а ў пачатку восьмай гадзіны я выскачыў на сваім каханенькім-родненькім прыпыначным пункце "Лакаматыўнае дэпо"
20191013_174018.jpg

Усяго больш за 80 кіламетраў за дзень, хаця першапачатковы маршрут іх складаў толькі крыху за 60. Ну а на кар'еры я яшчэ абавязкова вярнуся - з фотаапаратам і ў больш "зялёны" час
Tags: Белавичи, Беларусь, Волковысский район, Гродненская область, Зельва, Зельвенский район, Красносельские карьеры, Мостовский район, Мосты, Нёман, Пески, вело-2019
Subscribe

Posts from This Journal “Гродненская область” Tag

  • Трек марафона "К Разбитому Камню-2019" и из Слонима в Барановичи местными дорогами

    Снова лето, суббота 6 июля. На сей раз далеко от дома не отъезжал, дизелем добравшись до соседнего Слонима, где покружил окрестными лесами, а затем…

  • Слонім - Добры Бор - Лясная

    Нешта апошнім часам загалоўкі маіх нататак больш нагадваюць шыльды з маршрутамі якіх-небудзь прыгарадным аўтобусаў (хіба што са Слоніма да Лясной…

  • Зэльва-Кракотка-Ружаны-Няхачава

    У мінулую суботу 14 верасня праехаў досыць вялікім і насычаным маршрутам, чарговы раз звязаўшы два напрамкі Баранавіцкага чыгуначнага вузла,…

  • Гаўя-Мільва-ст.Нёман

    Гэтым разам я распавяду вам пра сапраўды спякотную і летнюю (хоць каляндарна яна і адбылася 23 траўня - але травень у гэтым годзе атрымаўся, напэўна,…

  • Чарговая порцыя дарог Панямоння: Масты-Шасцілы-Орля-Ражанка

    За пяць дзён травеньскіх выходных немагчыма было б не знайсці часу на тое, каб чарговы раз скатацца куды-небудзь далей ад Баранавічаў, таму ў сераду…

  • Слонім-Дзятлава-п.п.Клішавічы

    Яшчэ адна роварная вандроўка, што адбылася ў нядзелю 17 сакавіка. Паколькі напярэдадні ўвесь дзень з перапынкамі ішоў дождж, то гэтым разам абраў…

  • Палонка-Дзераўная-Выгада

    Звычайна такія вось вандроўкі выходнага дня я больш-менш дасканала планую, едучы загадзя намаляваным трэкам (ну, часам і адхіляючыся ад яго -…

  • Ваўкавыск-Пружаны-Аранчыцы

    Пачынаць распавяданне з тэмы надвор'я - хіба нешта можа быць больш банальненька, але што тут рабіць, калі з роварнымі вандроўкамі без гэтага ўвогуле…

  • Іўе

    На Беларусь прыйшла сапраўдная зіма, роварам катацца ўжо канчаткова не можна (хіба што калі ты сапраўдны фанат-вар'ят, але я да такіх сябе не…

promo elgatomarinero7 august 15, 11:30 4
Buy for 10 tokens
Гэтым разам я распавяду вам пра сапраўды спякотную і летнюю (хоць каляндарна яна і адбылася 23 траўня - але травень у гэтым годзе атрымаўся, напэўна, больш летні за які-небудзь ліпень) вандроўку паўночна-заходнімі раёнамі. Стартаваў на станцыі Гаўя ў ваколіцах Іўя, праехаў на поўдзень у бок…
  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 17 comments