Ciclista Pablo Elgatomarinero (elgatomarinero7) wrote,
Ciclista Pablo Elgatomarinero
elgatomarinero7

Калдычэўскія ваколіцы

Неяк так апошнім часам атрымліваецца, што я часцей выбіраюся з роварам за горад не ў суботу, а ў нядзелю, што трошкі адлюстроўваецца на працяжнасці маршрутаў, бо заўтра ж на працу, таму дадому раней вярнуцца хочацца. Так у нядзелю 6 кастрычніка я праехаў 70 кіламетраў паўночнымі ваколіцамі Баранавічаў, даехаўшы да самага вялікага возера нашага раёна - Калдычэўскага (хаця само возера, лічыце, практычна і не пабачыў, але пра гэта ўжо далей распавяду).

20191006_142840.jpg



01. З Баранавічаў выязджаў гарадскімі глухаманямі
20191006_102639.jpg

02. Але зазірнуў на парк каля Жлобінскага возера, які адчынілі некалькі год таму
IMG_2551.jpg

03. Нейкія чыноўнікі, як водзіцца ў Беларусі, і сюды прысунулі Вялікую Айчынную вайну і назвалі гэты парк "Натхненыя Перамогай"; і ці вас здзівіць, што такая фэйспалмавая назва ў народзе практычна абсалютна не прыжылася? Хаця сам парк неблагі: ёсць і невялічкая зона для скейтэраў/ВМХшнікаў, і альтанкі-лаўкі для простых гараджан, і сцежка для раварыстаў (праўда, раварыстам там усё роўна трэба лавіраваць паміж мінакамі, бо дзякуючы добраму асфальту гэтай сцежкай любяць мамачкі з каляскамі гуляць, прычым нярэдка кацяць дзве-тры каляскі ў радок у-ва ўсю шырыню дарогі, і спрабаваць спрачацца і штосьці даказваць гэтай катэгорыі асобаў, як мяне выдатна зразумеюць іншыя раварысты, безсэнсоўна - толькі порцыю негатыву і неадэквата на сваю галаву збярэш)
IMG_2554.jpg

04. Стадыён "Дубава-Спорт", пабудаваны дзеля мясцовага клуба па хакеі на траве
20191006_104451.jpg

05. Мемарыяльны комплекс ва ўрочышчы "Гай" - першае, што бачуць у Баранавічах пасажыры праязджаючых праз наш горад цягнікоў з боку Мінска
20191006_105541.jpg

06. Вось і "штадлер" на Мінск якраз праляцеў
IMG_2574.jpg

07. Тут у 1942 годзе фашысты забілі некалькі тысяч жыхароў Чэхаславаччыны
20191006_110028.jpg

08. Сцежкай праз урочышча...
20191006_110514.jpg

09. ...выязджаю на дарогу, вядучую праз поле з часткова сабранай кукурузай
IMG_2594.jpg

10. Восеньскія колеры. У той дзень было вельмі холадна, практычна нуль градусаў, а ў крышачку больш паўночных рэгіёнах краіны тады пабачылі першы ў гэтым годзе снег, што для 6 кастрычніка, канешне ж, яшчэ рана
IMG_2600.jpg

11. Але ў Баранавічах вось нават сонца выглянула
IMG_2605.jpg

12. Рэльеф мясцовасці
IMG_2619.jpg

13. Восеньскія сцежкі
20191006_113138.jpg

14. Залітыя вадой былыя тарфянікі пад Калпеніцай, у красавіку дзесьці на гарызонце я прайшоў/праехаў уздоўж вузкакалейкі (справаздача тут)
IMG_2629.jpg

15.
IMG_2640.jpg

16. Далей было трошкі асфальту трасай Р2
20191006_114223.jpg

17. Нарэшце і сонца мяне дагнала
IMG_2662.jpg

18. Указальнік на трасе М1, які, напрэўна, выклікаў усмешку і здзіўленне не ў аднаго праязджаючага гэтай трасай ў бок Эўропы расейца. Канешне ж, ніякіх гадаў там не валяць, а гадавальнік - гэта "питомник" па-беларуску
20191006_115846.jpg

19. Дот каля трасы
IMG_2681.jpg

20.
IMG_2679.jpg

21. Падбаранавіцкая прыкмета, якую я ўжо раней распавядаў, наадварот: бачыш доты - шукай побач Шчару. Пакаціў у яе бок лясочкам
20191006_121326.jpg

22. Вось і пешаходны мосцік праз рэчку
20191006_121811.jpg

23. І сама Шчара
20191006_121919.jpg

24. На поўнач
20191006_123849.jpg

25. Лясны масіў паміж вёскамі Арабаўшчына і Торчыцы на гарызонце
20191006_124050.jpg

26. Кукурузны праспект перад Старымі Войкавічамі. Да "Трох крыжаў" гэтым разам заязджаць не стаў, бо бываю там часта, а сёння было шкада часу
IMG_2708.jpg

27. Цяпер на гарызонце - лес, што знаходзіцца вакол Калдычэўскага возера, а перад самім лесам - старыя тарфянікі, праз якія я год таму прайшоў з роварам уздоўж вузкакалейкі
IMG_2716.jpg

28. Кароўкі якраз дзесьці каля ўезду на тарфянікі
IMG_2721.jpg

29. За полем выглядваюць пабудовы музея-сядзібы Адама Міцкевіча ў Завоссі
IMG_2729.jpg

30. Але мне не туды, а да тарфянікаў. Пад'ехаў на тую кроку, дзе скончыў свой рэйд уздоўж вузкакалейкі ў мінулым годзе
20191006_130637.jpg

32. Дзесьці тут мог бы жыць падбаранавіцкі Сабака Баскервіляў
IMG_2737.jpg

33. Тарфянікаў тут у той бок пара кіламетраў, ультразум лёгка дацягвае да вёсак, што стаяць з таго канца
IMG_2740.jpg

34. Вось туды мне трэба
IMG_2750.jpg

35. Спачатку можна было няхутка, але каціць пасярэдзіне рэйкаў, але потым умовы пагоршыліся, і ў асноўным я там ішоў, а не ехаў
20191006_132523.jpg

36.
IMG_2762.jpg

37. Тут, відавочна, была аварыя
IMG_2767.jpg

38.
IMG_2785.jpg

39.
IMG_2780.jpg

40. Часам нават ісці там было цяжка, бо тарфяны грунт самі мо разумееце якая гадасць
IMG_2786.jpg

41.
20191006_134556.jpg

42.
IMG_2795.jpg

43.
IMG_2789.jpg

44. Нарэшце дайшоў да канца, далей можна каціць. За тарфянікамі - сумная цікавостка, месца Калдычэўскага лагеру смерці
IMG_2811.jpg

45. Усярэдзіне
IMG_2828.jpg

46.
IMG_2832.jpg

47. Вось адтуль я і прыехаў
IMG_2819.jpg

48. Праехаўшы праз Калдычэва, паехаў ад вёскі на поўдзень. Спачатку дарога была нармалёвая
20191006_145733.jpg

49. Але паступова яна пагаршалася
20191006_141403.jpg

50. Збоку зусім маленькая водная стужка - гэта вытокі Шчары. Часта можна прачытаць, што Шчара нібыта выцякае з Калдычэўскага возера (да якога я і накіроўваюся), але на самой справе праз возера яна проста працякае на першых кіламетрах свайго жыцця. Вытокі ж гэтай ракі - дзесьці ў палях на поўначы ад Калдычэва
20191006_145613.jpg

51. Бабры добра працуюць, і людзі карыстаюцца вынікамі іх працы, перапраўляючыся тут на іншы бераг
20191006_145400.jpg

52. Вось і возера. Не смейцеся, проста берагі Калдычэўскага возера такія зарослыя, што з зямлі яго асабліва не пабачыш
20191006_142840.jpg

53. Прастора дзесьці там
IMG_2847.jpg

54. У бок вады праз балота вялі рыбацкія сцежкі, але яны хутка набывалі такі выгляд, што без гумовых ботаў туды лезці яўна не трэба было
IMG_2842.jpg

55. Дарэчы, і сцежка ад вёскі бліжэй да возера набыла ўжо такі выгляд
IMG_2845.jpg

56. Паабедаўшы, пакаціў зноў у бок Калдычэва, праз сажалкі ў былым прысядзібным парку
IMG_2856.jpg

57. Негадзяі якія: рэчка пачацца яшчэ не паспела - а на ёй ужо сажалак нарабілі
20191006_150537.jpg

58. Хацеў яшчэ прабрацца і да вытока Шчары, але паколькі там можна яшчэ якую гадзіну згубіць, вырашыў туды не лезці і ўжо паціху вяртацца дадому. Па дарозе напужаў статак свінтусаў - спачатку здалёк вырашыў, што гэта дзікі і перапужаўся, але на самой справе іх проста выпусцілі з суседняй аграсядзібы (да якой яны гуртам і паляцелі, пабачыўшчы мяне) на кукурузнае поле паласавацца
IMG_2859.jpg

59. Порцыя асфальту да Арабаўшчыны
20191006_151433.jpg

60. Потым - жвіроўка да Смалянкі
IMG_2873.jpg

61. Знаёмая ўжо (фота з той жа красавіцкай паездкі праз Калпеніцкія тарфянікі, спасылка на якую ўжо ёсць у пункце 14)


62. За Смалянкай - полем
20191006_153820.jpg

63. А потым - невялічкая порцыя лясной дарогі праз лес "Маляроўшчына"
20191006_154252.jpg

64. Баранавічы ўжо на гарызонце
IMG_2892.jpg

65. У Вялікім Гацішчы нешта гарыць
IMG_2898.jpg

66. Панарама Сталовічаў на гарызонце
IMG_2907.jpg

67. Палявая дарога
20191006_160252.jpg

68. Нейкіх капытных перапужаў
IMG_2911.jpg

69. Потым другіх (быў яшчэ і трэці статак, але там не стаў ужо прыпыняцца)
IMG_2925.jpg

70. Праз Дамашэвічы
IMG_2928.jpg

71. За Дамашэвічамі вырашыў затэсціць яшчэ адзін уезд у Баранавічы. Дарога хутка практычна знікла ў полі
IMG_2933.jpg

72. Рухаўся ў бок горада каляінай нейкага трактара, разважаючы, што трактар не дурны - ведае дарогу і праз поле, і праз балота ў нізіне...
IMG_2941.jpg

73. ...і праз бураковае поле на тым баку балота
IMG_2944.jpg

74.
IMG_2947.jpg

75. Пераезд пад трасай М1, за якім ужо прамая дарога ў горад і дадому
IMG_2953.jpg

Усяго 70 кіламетраў, на якія дзякуючы тарфянікам і мноству прыпынкаў патраціў ажно 8 гадзін
Tags: Барановичи, Барановичский район, Беларусь, Брестская область, Колдычево, Колдычевское озеро, Маляровщина, Щара, вело-2019
Subscribe

Posts from This Journal “Барановичский район” Tag

promo elgatomarinero7 august 15, 11:30 4
Buy for 10 tokens
Гэтым разам я распавяду вам пра сапраўды спякотную і летнюю (хоць каляндарна яна і адбылася 23 траўня - але травень у гэтым годзе атрымаўся, напэўна, больш летні за які-небудзь ліпень) вандроўку паўночна-заходнімі раёнамі. Стартаваў на станцыі Гаўя ў ваколіцах Іўя, праехаў на поўдзень у бок…
  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 8 comments