Ciclista Pablo Elgatomarinero (elgatomarinero7) wrote,
Ciclista Pablo Elgatomarinero
elgatomarinero7

Дзяржынскія "горы"

Ніякіх гор у Беларусі, канешне ж, няма (нашу краіну нават часам называюць "адзінай краінай Эўропы без гор і мора" - але аўтар такога выказвання яўна забыўся пра існаванне Малдовы), але ўзвышшы ёсць, і самае высокае з іх - Мінскае. Дарогамі паўднёва-заходняй часткі гэтага ўзвышша я і праехаўся ў суботу 19 кастрычніка, наведаўшы адным маршрутам дзве з трох найвышэйшых "гор" краіны (а якія яны на самой справе "горы" - тут ужо вы самі пабачыце далей)

IMG_3627.jpg





01. На старт закідваўся электрычкай Баранавічы-Мінск да станцыі Коласава
IMG_2957.jpg

02. Пакуль яшчэ не зусім светла, скатаўся на поўдзень ад чыгункі, да пасёлка Новаколасава. У пасёлку знаходзіцца вайсковая частка №25819; то бок, гэта вайсковы гарадок. Як бачыце, нават новы дом ёсць (але толькі адзін)
IMG_2961.jpg

03. У астатнім выгляд пасёлка нагадвае, напэўна, дзясяткі падобных "ваенгарадкоў" на тэрыторыі былога СССР
IMG_2964.jpg

04.
IMG_2968.jpg

05.
IMG_2974.jpg

06.
20191019_075132.jpg

07. Пасялковы стадыён
20191019_075731.jpg

08. Вяртаюся ў Коласава і лесам рухаюся на поўнач, хутка даехаўшы да даліны рэчкі Ячанкі (УПД. Ячонкі, як падказвае ў каментарыях nord_ursus)
20191019_081311.jpg

09. За Ячанкай рухаюся на паўночны ўсход, у бок вёскі Засулле
IMG_3024.jpg

10. Фарбы восеньскай раніцы
IMG_3030.jpg

11. У нізінах - туман
IMG_3035.jpg

12.
IMG_3039.jpg

13. Царква Іаана Папярэдніка ў Засуллі
20191019_084946.jpg

14. За Засуллем дарогай Н8246 паехаў на Рубяжэвічы. Дзесьці тут пачаўся "уверх-уніз", які далей суправаджаў мяне увесь дзень - праўда, пакуль што рэльеф быў больш-менш лагодным
IMG_3054.jpg

15. Праз паўтары дзясяткі кіламетраў даволі нуднай катанкі нарэшце пабачыў наперадзе вежы рубяжэвіцкага касцёла
IMG_3098.jpg

16.
IMG_3103.jpg

17. Рубяжэвічы - вёска вялікая і жывая
IMG_3109.jpg

18. Праваслаўная царква Мікалая Цудатворцы
IMG_3123.jpg

19.
IMG_3115.jpg

20. Аўтобусы ёсць
IMG_3127.jpg

21. Будынак пошты
IMG_3164.jpg

22. Стогадовы
IMG_3170.jpg

23. Галоўная цікавостка Рубяжэвічаў - касцёл святога Іёсіфа
IMG_3151.jpg

24.
20191019_102346.jpg

25.
20191019_101258.jpg

26. Нават патрапіў усярэдзіну, на што мне звычайна не вельмі шансуе
20191019_103240.jpg

27.
IMG_3205.jpg

28.
IMG_3193.jpg

29.
IMG_3180.jpg

30.
20191019_101444.jpg

31.
20191019_101415.jpg

32.
IMG_3228.jpg

33. За Рубяжэвічамі ненадоўга зазірнуў у Дзяржынскі раён
IMG_3243.jpg

34. Дарога там пагоршылася
IMG_3257.jpg

35. А вяла яна да досыць вядомага турыстычнага комплекса "Панскі маёнтак Сула" (хаця апошнім часам я часцей бачу варыянт "Парк гісторыі Сула", што знаходзіцца ў аднайменнай вёсцы на берагах аднайменнай рэчцы на мяжы Дзяржынскага і Стаўбцоўскага раёнаў. Комплекс займае былую сядзібу Ленскіх, хаця, наколькі я разумею, акрамя гістарычных будынкаў хапае там і новабуду
IMG_3265.jpg

36. Сам комплекс, ахвотна веру, файны, прыгожы і гламурны, але проста ўваход туды каштуе 10 рублёў - з улікам таго, што з роварам усярэдзіну ўсё роўна нельга, ды й не планаваў я тут доўга затрымлівацца, то гэтых грошаў я пашкадаваў...
IMG_3270.jpg

37. Таму і глядзеў на комплекс "з галёркі", аб'язджаючы яго жвіроўкай
IMG_3275.jpg

38. На самой справе і з дарогі здалёк уяўленне аб гэтым месцы атрымаць можна, бо ўсё добра праглядваецца (зараз мяне прачытаюць уладары і ўсі форткі пазачыняюць, бо гэты кадр я рабіў ужо фактычна стоячы на тэрыторыі музея і не здзівіўся б, калі б я прайшоў далей, да самой турыстычнай зоны, і ніхто б мяне не прыпыніў)
IMG_3288.jpg

39.
IMG_3296.jpg

40. Вось хіба што сядзібны будынак (не арыгінальны, дарэчы, а адноўлены ўжо ў 2010я гады) толькі са спіны так пабачыш
IMG_3310.jpg

41. Ёсць тут недалёка і свой аэрадромчык
IMG_3335.jpg

42.
IMG_3348.jpg

43. Некалькі кіламетраў глухаманямі...
IMG_3358.jpg

44. ...якія раптам нейкім цудам прывялі мяне ў Літву
IMG_3372.jpg

45. Летувос фермас
IMG_3376.jpg

46. Летувос велосіпедас
IMG_3378.jpg

47. Летувос озерас
IMG_3388.jpg

48. Летувос коровас
IMG_3424.jpg

49. Местас для отдыхас летувос молодёжіс
IMG_3427.jpg

50. Летувос выборас
IMG_3428.jpg

51. Летувос остановкас
IMG_3430.jpg

52. Летувос самолётас
IMG_3443.jpg

Карацей, фігня нейкая гэтая вашая Літва, а яшчэ кажуць - Эўрасаюз там нейкі... Нават візу на ўездзе ніхто не папрасіў...

53. Карацей, вяртаюся ў Беларусь, тут нічым не горш
IMG_3391.jpg

54. Царква святога Георгія ў Слабодцы
20191019_123955.jpg

55. Рэльеф паціху становіца трошкі цікавейшым
IMG_3445.jpg

56. Вадасховішча Сапкоўшчына на ўсё той жа Суле
20191019_132815.jpg

57.
IMG_3461.jpg

58. На дамбе
IMG_3463.jpg

59. Каб не вяртацца на асфальт, на сваю галаву вырашыў аб'ехаць вадасховішча з усходу...
IMG_3482.jpg

60. А там сцежку вадзічка перагарадзіла. Прычым, вадзічку не абыйсці, бо гэта не абы-якая там лужына, а паўнаварты маленькі прыток Сулы. Прыйшлося здымаць красоўкі і праходзіць струменьчык бродам
IMG_3489.jpg

61. Потым дарога стала лепшая, але ўжо перад Рудневічамі пераўтварылася ў "каровін праспект", ехаць якім было немагчыма. Карацей, зэканоміў я гэтым аб'ездам возера мо якіх 500 метраў кіламетражу, а часу памарнаваў ледзь не паўгадзіны. Добра, што за Рудневічамі нарэшце выбраўся на асфальт
IMG_3494.jpg

62. Праз пару вёсачак дарога паціху пайшла ўгару, і вось у выніку - пад'ём на трэцюю па вышыні кропку краіны, гару Дубовую (340 метраў над узроўнем мора)
IMG_3499.jpg

63. Гара пакрытая лесам, таму ніякіх краявідаў там няма (нават абідна - па маіх уражаннях ад пад'ёму і спуску, над мясцовасю яна добранька ўзвышаецца). Самая вышэйшая кропка ўзгорка - вось за гэтымі дрэвамі
IMG_3501.jpg

64. Канешне ж, забраўся туды
IMG_3505.jpg

65. Наверсе сляды чалавечай жыцядзейнасці, і ўвогуле па баках там добра раскапана. Калісьці тут была, дарэчы, ужо не існуючая вёска Дубава
IMG_3508.jpg

66. Узгорак знаходзіцца практычна на мяжы Стаўбцоўскага і Дзяржынскага раёнаў
IMG_3522.jpg

67. Далей мяне чакаў доўгі-доўгі спуск, на якім я разагнаўся так, што ўжо па інэрцыі праляцеў яшчэ колькі кіламетраў
IMG_3524.jpg

68. Яшчэ трошкі глухаманяў, хаця ў прынцыпе мясціны там абжытыя амаль да стану нецікавасці - нібыта Баранавіцкім раёнам катаеш
IMG_3531.jpg

69.
IMG_3535.jpg

70.
IMG_3539.jpg

71.
IMG_3542.jpg

72. Даехаў да вёскі Якуты
IMG_3554.jpg

73. Праз поле ад вёскі знаходзіцца экстрым-парк і гарналыжны курорт "Якуцкія горы". Я нават зазірнуў на тэрыторыю, але нічога там цікавага для сябе не знайшоў
IMG_3556.jpg

74. Таму качу далей
IMG_3569.jpg

75. Трошкі беларускіх прастораў
IMG_3576.jpg

76.
IMG_3587.jpg

77.
IMG_3594.jpg

78.
IMG_3595.jpg

79. У Дзяржынскім раёне любяць бетонкі
IMG_3602.jpg

80. Прыехаў у Скірмантава
IMG_3605.jpg

81. Вёска цывілізаваная і людная, сюды нават маршруткі з Мінска ўжо даязджаюць
IMG_3609.jpg

82. У цэнтры
IMG_3618.jpg

83.
IMG_3620.jpg

84. А за вёскай - чарговы пад'ём, які прыводзіць мяне да найвышэйшай кропкі краіны - гары Дзяржынскай (гістарычная назва - Святая), 345 метраў над узроўнем мора. Па некаторых звестках з інтэрнета гэта нібыта самы вялікі марэнны ўзгорак у Эўропе (пры гэтым пад узгоркам разумеецца, канешне ж, уся гара, а не вось гэтая вось традыцыйна выклікаючая многа жартаў сярод наведвальнікаў насыпаная бандура, на якой гэты знак стаіць)
IMG_3627.jpg

85. Краявідаў з гары няма, бо з трох бакоў тут дрэвы, з чацвёртага - МТП мясцовага каласа. У большасці эўрапейкіх краін на такой кропцы паставілі бы аглядавую вышку, але тут ніхто такога рабіць не будзе, бо за лесам у вайскоўцаў нейкі радар стаіць
IMG_3630.jpg

86. Дарэчы, у інтэрнэце (у прыватнасці, на форуме "Глобуса Беларусі") натыкаўся на спрэчкі з нагоды таго, што на самой справе вышэйшая кропка краіны знаходзіцца не тут, каля дарогі, а трошкі далей, за ляском, каля руінаў на фота ніжэй. Я чэсна скатаўся туды - і ў мяне не ўзнікла ўраджання, што гэтая кропка вышэйшая за "афіцыйную" (некаторыя "даследвальнікі" розніцу ледзь не на пяць метраў ацэньвалі; хаця на самой справе тут нават мо на які метр-два ніжэй)
IMG_3633.jpg

Фармальна, у тым жа інтэрнеце можна знайсці звесткі і пра тое, што Дзяржынская гара - самая вышэйшая кропка краіны толькі калі ўлічваць узгоркі натуральнага паходзання, з улікам штучных жа яна нават у тройку не ўваходзіць, бо вышэйшыя за яе і гара гарналыжнага курорта "Сілічы" (фармальна нібыта з'яўляючаяся зараз вышэйшай кропкай краіны з вышынёй, зусім нямнога не даходзячай да 400 метраў; хацеў спасылку на крыніцу дадаць, але нешта ўжо зараз не знаходжу), і штучны ўзгорак у "Якуцкіх гарах", і нават штучны капец усё таго ж радара, што знаходзіцца побач з Дзяржынскай гарой

87. Ну вось практычна і ўся праграма на сёння, можна ехаць на фінішную кропку. Дарогу Н8243 цяжка было назваць лёгкай праз хвалісты рэльеф і інтэнсіўны рух (адзін раз прыйшлося прыпыніцца на ўзгорку, каб даць раз'ехацца двум машынм, бо дарога там нешырокая), але на трасе Р65 (Возера-Дзяржынск-Заслаўе) каціць стала лягчэй. На фотаздымку - крама ў Вертніках
IMG_3671.jpg

88. Кіламетраў пяць да фінішу
20191019_164910.jpg

89. Дарога нялёгкая
IMG_3679.jpg

90. Апошняя вёска (завецца яна, канешне ж, не Манул, а Чырвоная Звена; а "Манул" - гэта назва аграсядзібы)
20191019_165843.jpg

91. Апошні пад'ём
IMG_3693.jpg

92. Вечар
20191019_171016.jpg

Хопіць на сёння. Дзякуй за ўвагу!
Tags: Беларусь, Джержинская гора, Дзержинский район, Засулье, Колосово, Литва, Минская область, Новоколосово, Рубежевичи, Скирмантово, Слободка, Столбцовский район, Сула, Якутские горы, вело-2019
Subscribe

Posts from This Journal “Минская область” Tag

promo elgatomarinero7 august 15, 11:30 4
Buy for 10 tokens
Гэтым разам я распавяду вам пра сапраўды спякотную і летнюю (хоць каляндарна яна і адбылася 23 траўня - але травень у гэтым годзе атрымаўся, напэўна, больш летні за які-небудзь ліпень) вандроўку паўночна-заходнімі раёнамі. Стартаваў на станцыі Гаўя ў ваколіцах Іўя, праехаў на поўдзень у бок…
  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 11 comments