Ciclista Pablo Elgatomarinero (elgatomarinero7) wrote,
Ciclista Pablo Elgatomarinero
elgatomarinero7

Месяц Шэрань: Бязверхавічы-Сунаі-Ванілевічы

Снежань у гэтым годзе па традыцыі нічым не падобны на зіму і ўжо які год вымушае абывацеляў спаміць у сацыяльных сетках мемасікамі з тэкстамі кшталту "Здаецца, снежань забыў, што ён зіма" (праўда, ужо не так актыўна, як мо гады тры таму - здаецца, гэтыя пчолы пачалі нешта падазраваць), таму можна працягнуць роварны сезон (які раней у мяне, наколькі памятаю, да канца снежня яшчэ не заходзіў) і скатацца куды-небудзь за горад. Намаляваў сабе 84-кіламетровы трэк ад Слуцка на Сунаі і потым да чыгункі ў раёне Цімкавічаў, але адразу зразумеў, што яго прыйдзецца рэзаць, бо светлы дзень зараз кароткі: прыгарадны цягнік прыбывае ў Слуцк пасля 10 гадзін раніцы, а сонца заходзіць ужо да 17.00, каціць жа ў цемры ў такое надвор'е жадання ніякага не было

IMG_20191221_133328.jpg



01. На стартавую кропку выязджаў дызель-цягніком Баранавічы-Слуцк адпраўленнем на 7.40
20191221_065658.jpg

02. Каб не каціць праз горад, выйшаў на сваю галаву на апошнім прыпынку перад канцавой - у Бязверхавічах. Адтуль на мапе намаляваныя дарогі на поўнач да Сярэгаў, але ўжо выйшаўшы на прыпынку пабачыў, што ніякай дарогі ў той бок там няма - толькі перапаханае поле
IMG_20191221_095725.jpg

03. Пад'ехаў крыху далей на ўсход да пераезда. Не хацеў ехаць горадам, кажаш?
IMG_4726.jpg

04. За пераездам дарога ў патрэбны мне бок была, але ну іх у лазню, такія дарогі... Прыйдзецца каціць у аб'езд асфальтам праз Бязверхавічы - у выніку толькі дадатковых кіламетраў да трэка накруціў з гэтай больш ранняй высадкай
IMG_4729.jpg

05. Так і цягнулася рука напісаць "восеньскі дэпрэсняк", але на календары ўжо снежань. Хаця... Трэба прывыкнуць да таго, што снежань у Беларусі цяпер за надвор'ем яшчэ восеньскі месяц. Толькі назву трэба памяняць на які-небудзь дожджань, брудзень, вільгоцень, туманень...
IMG_4732.jpg

06. Потым была роварная сцежка ўздоўж трасы Р43 ад Бязверхавічаў да Слуцка і шырокая, але вельмі брудная слуцкая аб'яздная
IMG_4736.jpg

07. Пасля Слуцка быў доўгі-доўгі пераезд да Сунаяў, увогуле без аніякіх цікавасцяў - не лічыць жа за такія вось гэтую вось царкву-новабуд у Сярэгах
IMG_4738.jpg

08. Вёскі шэрыя і нецікавыя, краявіды ніякія, яшчэ і зверху нешта паціху крапае, хаця ўсе сайты з надвор'ем у адзін голас у той дзень як мінімум да вечара ніякага дажджа не абяцалі. Звычайна фоткаюся з шыльдамі ва ўсялякіх Казловічах і Казлоўшчынах, а тут Паўлаўка патрапілася
IMG_20191221_112337.jpg

09. Трошкі разнастаіў трэк грунтовы кавалак паміж Мусічамі і Загораўшчынай, у самым канцы якога была ферма з дзвюма гаўкучымі сабакенамі
IMG_4743.jpg

10. Асфальт там быў дзесьці побач, але менавіта гэтай дарогай мне Gpsies трэк праклаў, вырашыўшы, што так бліжэй і хутчэй
IMG_4748.jpg

11. Шэрань... О, вось, давайце перайменуем снежань у шэрань! Такая назва яму найбольш пасуе і адпавядае
IMG_4749.jpg

12. Потым быў кавалак мокрага жвіру. Як ні странна, у той дзень мне жвірам каціць падабалася больш: ён хаця і быў мягкі, але вільгаць у сябе ўвабраў і, у адрозненне ад асфальтавых кавалкаў, на жвіроўках з-пад колаў на мяне ніякай ні вады, ні бруду не ляцела - хаця я пасля слуцкай аб'яздной усё роўна ўжо добранька так у брудзе быў
IMG_4756.jpg

13.
IMG_4762.jpg

14. Нарэшце, прыкаціў у Сунаі
IMG_20191221_124103.jpg

15. Тут трошкі адпачыў і паабедаў
IMG_20191221_124528.jpg

16. Сунаі вядомыя рэшткамі сядзібы Ёдкаў "Пукава". Найбольш цікавы аб'ект сядзібы - гэта стоячыя каля дарогі рэшткі будынка з калонамі, наконт прызначэння якога меркаванні разыходзяцца: ці то гэта капцільня, ці то лазня, ці то паркавы павіллён
IMG_4766.jpg

17.
IMG_4771.jpg

18. Месца ціхае, усярэдзіне комплекса я двух зайцаў перапалохаў (але сфатаграфаваць не паспеў)
IMG_4775.jpg

19. Сядзібны дом
IMG_4779.jpg

20. Рэдкага турыста, які б заехаў зараз у Сунаі, сустрэў б запах лайна, якое мясцовы калгас раскідаў у якасці ўгнаення па кукурузнаму полю, выходзячаму прама да будынкаў сядзібы
IMG_20191221_132004.jpg

21. Недалёка - вёска пад назвай Пукава. Думаю, што ў той час, калі вёска атрымала такую назву, яна не мела аніякага негатыўнага падтэксту, падтэкст з'явіўся ўжо з прыходам "рускага свету" :) Дарэчы, у той жа дзень у цягніку Баранавічы-Слуцк быў сведкам выпадку з той жа катэгорыі. На прыпынку Шалавічы каля аднайменнай вёскі нейкі дзядзька гапаватага выгляду пачаў рагатаць: "Гы, Шалавічы; навернае, там шалавы адні жывут, раз іх так назвалі"
IMG_4791.jpg

22. Дарэчы, да 1964 года Пукавым звалася яшчэ і суседняя сучасная вёска-аграгарадок Камсамольская. Ці яны калісьці былі адзіным населеным пунктам, ці гэта проста былі дзве вёскі з аднолькавымі назвамі (накшталт безлічных Здзітавых у Бярозаўскім раёне, напрыклад) - мне невядома. У Камсамольскім захаваліся руіны Георгіеўскай царквы 19 стагоддзя
IMG_20191221_133328.jpg

23. Пасля Камсамольскай я павярнуў на паўднёвы захад (да гэтага большая частка трэка ішла на паўночны захад), у бок чыгункі, да якой заставалася больш за 30 кіламетраў
IMG_20191221_134826.jpg

24. Паўднёвы вецер таго дня цяпер дзьмуў пераважна ў твар - калі прама, калі трошкі збоку. Але перашкаджаў нават больш не ён, а дождж, які станавіўся ўсё мацней. Да таго ж, невялічкі кавалак трэку ад Камсамольскага да Грозава быў хаця і з невялікім, але наборам вышыні - тут дарога ўзбіраецца на ўзгоркі невысокай Капыльскай грады. Да, Грозава, канешне ж, дакаціў. Заязжаць сюды для мяне ўжо паціху становіцца штогадовай традыцыяй, бо ў Грозаве я бываю ўжо трэці год запар. Тут пабудавалі новую "гламурную" царкву
IMG_20191221_141456.jpg

25. Старая забудова мястэчка
IMG_20191221_141622.jpg

26. Толькі на трэці раз заўважыў, што заразы, перабудаваўшыя мясцовы касцёл пад сельскі клуб, яшчэ і лічбу "1968" наверсе паставілі - нібыта й не было ў будынка ніякай гісторыі да "савеціка"
IMG_20191221_141638.jpg

27. Крыж у гонар удзельнікаў Слуцкага збройнага чыну на месцы
IMG_20191221_141822.jpg

28. Гандлёвыя рады пафарбавалі і ў вокны паставілі шклопакеты. Кроў з вачэй ад такога мастацтва дзеячаў эпохі беларускага аграрэнесансу...
IMG_20191221_141746.jpg

29. У рэканструкцыі палаца нейкі рух ёсць. У маю прысутнасць там працавалі мужчына з кабетай, але на кантакт яны не ішлі, і нават ірванулі хутчэй браму зачыняць, калі пабачылі, што тут нейкі цудзіла з фоцікам лазіць
IMG_20191221_142035.jpg

30.
IMG_20191221_142230.jpg

31. Калі-небудзь зазірну яшчэ, праінспектую чарговыя змены, калі яны будуць
IMG_20191221_142404.jpg

32. Дождж станавіўся усё мацнейшым і мацнейшым. Ад Грозава да Новых Доктаравічаў проста каціў і каціў, дастаўшы тэлефон толькі адзін раз (аб'ектыў фоціка ў той момант безнадзейна запацеў, таму фотаапарат я проста схаваў як мага далей)
IMG_20191221_145732.jpg

33. У Новых Доктаравічах паскудны позневосеньскі дожджык паліваў ўжо канкрэтна
IMG_20191221_152919.jpg

34. Нястрымная святочная весялуха. Йолачка, гары!
IMG_20191221_152845.jpg

35. Новыя Доктаравічы - вёска вялікая, але за такім надвор'ем выглядае дэпрэсіўна
IMG_20191221_153221.jpg

36.
IMG_20191221_153312.jpg

37. Стары бровар прыстасаваны пад патрэбы калгаса
IMG_20191221_153351.jpg

38. Ахоўваецца катом
IMG_20191221_153246.jpg

39.
IMG_20191221_155323.jpg

40. Ад Новых Доктаравічаў пяць кіламетраў да чыгункі ў Ванілевічах (першапачаткова я маляваў трэк праз Цамкавічы да п.п.Труд; ды не хацелася мне ўжо да гэтых Цімкавічаў каціць з такім надвор'ем), але да дызеля заставаліся яшчэ амаль 3 гадзіны, таму трошкі разнастаіў маршрут, рушыўшы ў бок п.п.Морач. У той бок з асфальту пайшла грунтовая сцежка - чым далей, тым горшая. Затое там знайшоў адносна чыстую калюжу, у якой хоць трошкі абмыў свой ровар перад цягніком
IMG_20191221_160045.jpg

41. Бліжэй да чыгункі сцежка ўвогуле практычна знікла, а да самога прыпынка прыйшлося прабівацца хмызняком
IMG_20191221_161743.jpg

42. Прыпыначны пункт Морач
IMG_20191221_162818.jpg

43. Калі не памыляюся, тут раней была другая стужка рэйкаў
IMG_20191221_162840.jpg

44. Ёсць прыпыначны павіллён, расклад руху...
IMG_20191221_163158.jpg

45. ...міма прабягаюць цягнікі...
IMG_20191221_163303.jpg

46. Дождж скончыўся (каб узнавіцца ўжо ўначы), і перад заходам нават сонца выглянула
IMG_20191221_163333.jpg

47. Але нікуды з Морачы ўжо не паехаць - прыпынак зачынены яшчэ ў 2017 годзе. Дарэчы, зараз на прыпыначным пункце і аб'явы пра закрыццё няма (у мінулым годзе яшчэ была) - праўда, у такую глухамань, да якой нават дарог нармалёвых цяпер няма, наўрад ці хто дабярэцца. Трэба яшчэ пад'ехаць трошкі да Ванілевічаў, і дарога ў той бок спачатку ідзе ўзараным полем са слядамі нейкіх буйных капытных
IMG_20191221_164335.jpg

48. Крыху пазней дарога, хаця і дрэнная, але з'яўяецца
IMG_20191221_164845.jpg

49. Хутка будзе зусім цемна
IMG_4798.jpg

50.
IMG_4797.jpg

51. Фінішаваў на п.п.Ванілевічы, яшчэ гадзіну чакаў практычна пусты ў той вечар вечаровы цягнік Слуцк-Баранавічы
IMG_20191221_171310.jpg

Дзякуй за ўвагу і віншую з Нараджэннем Хрыстовым усіх, хто святкуе яго менавіта сёння!
Tags: Беларусь, Грозово, Комсомольская, Копыльский район, Минская область, Морочь, Слуцкий район, Сунаи, вело-2019
Subscribe

Posts from This Journal “Минская область” Tag

promo elgatomarinero7 august 15, 11:30 4
Buy for 10 tokens
Гэтым разам я распавяду вам пра сапраўды спякотную і летнюю (хоць каляндарна яна і адбылася 23 траўня - але травень у гэтым годзе атрымаўся, напэўна, больш летні за які-небудзь ліпень) вандроўку паўночна-заходнімі раёнамі. Стартаваў на станцыі Гаўя ў ваколіцах Іўя, праехаў на поўдзень у бок…
  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 9 comments